Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stopy bose w ziemi matkę
tańcem wbijasz jak sztylety
przyodziany w skóry łatkę
chcesz ofiary mej niestety

Silne mięśnie, dumnie spięte
dzikie oczy lśnią jak zorze
groźne usta w łuk wygięte
Manitu ci nie pomoże

Bo nie szukam już ratunku
pragnę starcia na żywioły
żądam gradu pocałunków
twarzy grymas mam wesoły

Bębnów bicie i krwi wrzenie
w Indianina prężnym ciele
tańczą wokół mroczne cienie
działa belladonny ziele

Przecinając sznurów pęta
zdałeś się na łaskę losu
pożądaniem twym zaklęta
nie zagłuszę władzy głosu

Harpia głodna porwie ciało
zatapiając w nim swe szpony
trwała zemsta, doskonałą
chcę powielać twoje zgony

Giń we wnętrzu i powstawaj
cyklem nieskończonych jęków
rozkosz i ekstazę dawaj
w naszych ciał pierwotnym dźwięku

Chciałeś driadę płochą posiąść
feromonem zaszokować
nie zdołałeś jednak dosiąść
teraz pragniesz się w niej chować

Tak dominant w mężnym ciele
z zachłanności zmienił rolę
zatracając się w aniele
i poddając mu w niewolę

Opublikowano

Hm, taniec z żądzami? Kawą się poparzyłem i do pracy wnet wychodzę, ale wrócę tu jeszcze i zatańczę z tym wojownikiem taniec z szablami... hahaha
Driada jawi się jako karta przetargowa. Nie wiem po co tylko ta Harpia?
Dosiąść, posiąść Driadę... te płoche są, jak poranna mgła, ale hm, zanurzyć się w takiej mgle warto. Odlot murowany. Tymczasem zadzieram kiecę i do pracy lecę, ale wrócę po Driadę a Harpia może mi naskoczyć... na "laskę losu". Trzym się Kamertonka. Podoba mi się wierszyk. Kipi, jak wulkan gorący. Pozdrawiam :)

Opublikowano

"Tak dominant w mężnym ciele
z zachłanności zmienił rolę
zatracając się w aniele
i poddając mu w niewolę"

Płońta doskonała! O to chodzi: każdy maczo w końcu odkrywa, że to nie on rządzi... ;-)))
Bardzo fajny wiersz, Kamertonko!

Opublikowano

podziękowała za wizytę
i jest pocieszona że można mieć z tego zabawę
a i niezłe widowisko kiedy fantazja jeszcze robi uniki od emerytury
używajta dowoli

ściskam wszystkich (na ciepło z lekką nutą dekadencji hihih)

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Serdecznie dziękuję i czuje się absolutnie zaszczycony, będąc dla Ciebie Bereniko inspiracją do tworzenia tak wyjątkowej poezji. Twój dyptyk to prawdziwie uczuciowe tornado na szachownicy. Czuć pośpiech, rwany rytm, instynkt ponad rozsądek. I jest to jak zawarłaś w utworze "piękne szaleństwo". Inspiracją dla Ciebie był mój wiersz "Chroń króla".  Mimo inspiracji są to zupełnie inne teksty. U Ciebie jest prawdziwa gra, u mnie myśl ciągnąca się przez cały utwór nad jednym skutecznym ruchem zabicia królowej. U Ciebie jest masa uczuć i tempa. U mnie zimny i zastygły klimat. Wręcz zajrzenie w psychopatyczny umysł, który widzi plan zbrodni idealnej na szachownicy. U mnie nie ma żadnych uczuć ani wątpliwości. Jest cel, który uświęca środki. U Ciebie jest "piękne szaleństwo serca" U mnie "zimne szaleństwo umysłu".
    • są takie minuty sekundy w których warzą się myśli  i ostatecznie dotąd Zło przyczajone wylewa się  szeroko    tamy klecone prowizorycznie  z resztek kultury zabiera zło wrogo bulgocząc i już nie ma  odwrotu do tego co było  słowa już dawno ze znaczeń wytarte  czyny zastępują okrutne pierwotne  skaczą sobie do gardeł   kto z sił opada zapada się  w czeluść bez oparcia i dna  potępiony jest deptany walczy tylko zło ze złem  choć to gdy trwa wydaje się nieosiągalne — ma swój koniec  bo wszystko ma swój koniec koniec nadejdzie wówczas  gdy z oczu spłynie krew zabraknie kłów i sensu   ktoś przetrwa będzie kręcił  głową w zdumieniu że doszło do tego po zgliszczach rozpocznie tułaczkę  oblizując rany pustymi oczami  widząc wciąż to co było co stracił    a co zmieniło wciąż będzie  do zobaczenia dla tych którzy  niepostrzeżenie na świat przyjdą
    • @Berenika97 Ten wiersz i kolejny który skończyłem dosłownie przed kilkoma minutami a wrzucę jutro tutaj. Wymykają się temu co do tej pory tworzyłem.  Ten ma akurat całą masę nawiązań do kultury masowej lecz jest zakorzeniony w mojej ukochanej Belle Epoque. I to prawda on pracuję obrazem i atmosferą. Dziękuję Ci Bereniko.
    • @piąteprzezdziesiąte Tak, ale chyba bardzo mocno musi trzymać się własnych autowymogów :)
    • @Leszczym Każdy niedoceniony za życia poeta ma szansę na nagrodę post mortem...

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...