Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

a kiedy w pamięci wszystkie jasne plamy
zleją się z wolna w wielką białą wyspę
która mnie wchłonie wraz ze światem całym
chociaż przeżyję wtedy właśnie zniknę

***

tak bardzo lubiłem gdy późno wieczorem
z ustami przy uchu szeptałaś dobranoc
i ręce na głowie składałaś zmęczone
modlitwę króciutką nade mną szeptając
(a w ramce na ścianie srebrzysty aniołek
uśmiechał się do mnie od zawsze tak samo)

pamiętam jak potem cichymi krokami
zmierzałaś do siebie gdzie lampka na stole
jarzyła się ciepło całymi nocami
musiałaś to wiedzieć że czasem się boję
gdy budzi mnie ciemność i chłód zimniej ściany
(gasiło strach światło nad twoim pokojem)

a rano słuchałem jak krążysz przy kuchni
dzwonienia łyżeczek odgłosów krzątania
wiedziałem że zaraz pospieszysz mnie budzić
więc udać lubiłem że nie chcę już wstawać
i wtedy wołałaś że mleko się studzi
(a potem ze śmiechem za uszy targałaś)

ocalić choć ciebie tak chciałbym w pamięci
co gubi minuty godziny i lata
(wspomnienia sprzed wczoraj jak kwiatki już zwiędły
więc z trudem próbuję jak spodnie je łatać)
a myśl że zapomnę tak bardzo mnie męczy
gdy szukać cię muszę w kolejnych obrazach

a kiedy zgubiony w chłodnej bieli światła
wzrokiem nie znajdę już myśli zgubionej
niech twoja pamięć zastygnie ostatnia
tak jak zastygły której wiosny dłonie

Opublikowano

wzruszyłam się, przypomniała mi się moja mama

ostatnią zwrotkę widzę po swojemu, choć to tylko takie tam moje...

a kiedy zgubiony w chłodnej bieli światła
wzrokiem nie znajdę już myśli straconej
niech twoja pamięć zastygnie ostatnia
tak jak zastygły którejś wiosny dłonie

serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiesz Aniu, przegadany może i jest, ale, moim zdaniem, w tym wypadku obroną jest jego temat... takie realne, autentyczne rozmyślanie peela (monolog), bo czy dość słów, by wyrazić to, co on czuje? myśl czytelnika podąża tym samym torem (towarzyszy) i wzrusza.

Serdecznie :):)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • minimalizm skompaktowany w lśniącą gwiazdę drobny, czuły akt dotyku na czyichś ramionach brak kosmyków espresso na stoliku małość bez liku małe są torby i małe przedmioty w torbach noszą te rzeczy krótką chwilę ci, co dźwigani są przez niedorzecznie wielkie serca
    • @Somalija   Potwór ------   … nieskończona równina…   Szarozielony step…   …   Podmuchy wiatru… ― Świst astmatycznego oddechu ziemi, co wydobywa się ― gdzieś ― z głębin… ―   … nie wiadomo skąd…   …   … szepczą coś do mnie ― opuchnięte ― sine widma…   … poruszają strzępami ust ― ginąc w piskliwym szumie śmiertelnej gorączki…   W powolnym przepływie ― pęków atmosfer…     …   Dreszcz… Zimno...   … samotność…   Pod bosymi stopami ― martwa ― oślizła trawa…   …   Naznaczone nuklearnym żarem stalowe konstrukcje…   … betonowe ściany ― z rdzawymi smugami wieloletnich ― rakotwórczych deszczów...   …   Opuszczony bunkier…   … mój dom…   … kurz… ― pajęczyny… ― gruz…   …   Ciężkie kroki ― straceńca…   … chrzęst rozbitego szkła…   …   Obijam się o ściany ― wnikając w mrok ― wąskiego korytarza…   … za mną ― długa smuga krwi…   …   Rozpalone cząstki ― przeszywają ― straszliwie zniekształcone ciało… ―   … tłumiąc ― mdlącą wonią radiacji ― odór rozkładu…   …   Muskam drżącymi dłońmi ― wśród charczenia i jęków ― napromieniowane przedmioty…   …   … w kawałku lustra ― dostrzegam ― ogromne oko…   … wpatrujące się we mnie… ― nie we mnie…   (Włodzimierzz Zastawniak, 2017-09-15)
    • @Chiron - nadal nie odpowiedziałeś na podstawowe pytanie (kopiuję) - "A tak przy okazji odpowiedz mi, ile jest z twojej twórczości w tym utworze?" Bo jeśli portal i jego strony mają się przerodzić w bibliotekę z cudzymi dziełami, to ... nie po to on zaistniał :-(((
    • @Arsis @Arsis @Arsis @Arsis @Arsis Hahaha

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , łobuz
    • ile kruchości chowasz w sobie chroniąc szklanego jednorożca przed światem z którego wytarto łzy goryczne po przyszłości   pamięć skraca dystans i już nie wiem czy wspomnienie odzwierciedla ruch dłoni napięcie ciała czy też doklejam kadry i słowa wyświetlane na ekranach    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...