Wolny od zwiastunów

[Krzysztof_Kurc]

rytmicznie uderza z osierdziem
falami z natlenionego spokoju
tam
nogi otulone onucy zbawieniem
biegną wraz z myślą do domu
gdzie
ręce matki mogą twarz chować
do kubka ogrzanego mlekiem
będzie
ostatni spokojny sen dobosza

[Judyt]

hmm..przeczytałam Krzysztofie, tylko ja nie wiem kto to dobosz?
wyczuwa się ciepło i spokój, pragnienia chociażby takie..to co daje ukojenie,
tam gdzie będzie- znacząco to podkreśliłeś..rozdzielając w ten sposób wersy
to dobre chyba, czasem też tak robię,
J. (: płoniaście

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dawniej Dobosz to był taki żółnierz bez broni, prowadził oddział wojska do ataku nadając
tempo marszu uderzeniami w bęben. Tak właściwie szedł w pierwszym szeregu.

Ciepło i spokój, najważniejsze by było tam gdzie się jest.
Pozdrawiam Krzysiek

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tam
(...)
gdzie
(...)
będzie
ostatni spokojny sen dobosza

to sobie wyłowiłam jako wybijanie rytmu na bębnie przez dobosza; taki życiowy marsz prowadzący do spokojnego snu (ostatniego); ciekawie to ująłeś

serdecznie pozdrawiam Krzysiu :-)
Krysia

[BARBARA_JANAS]

...onucy zbawieniem... to nie jest dobre Krzysiu...

Ale pozdrowionka ciepłe...:)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację
Pomyślę nad tym.
Równie ciepło
Krzysiek