Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdzieś między wodospadem
a brzegiem obiektywu
zakorzenił się przykry pryszcz

zapominam o nim czasem
ale jak zacznie dawać
o sobie znaki
drapię go trochę pod pachami

niepotrzebnie

myśli że to miłosne gesty
odsuń się, twój egoizm mi przeszkadza

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Różnica w pojmowaniu przez kobiety i mężczyzn.
Fajnie napisane. Podoba mi się. Pozdrawiam.

Ciekawi mnie, jakie twoim zdaniem byłoby przedstawienie tej sytuacji w pojmowaniu męskim? Dziękuję Pozdramiauu
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Różnica w pojmowaniu przez kobiety i mężczyzn.
Fajnie napisane. Podoba mi się. Pozdrawiam.

Ciekawi mnie, jakie twoim zdaniem byłoby przedstawienie tej sytuacji w pojmowaniu męskim? Dziękuję Pozdramiauu
Trudno by było ponieważ ja o ważnych sprawach piszę schematycznie. Sytuacja taka w odczuciu męskim zapewne potraktowałbym milczeniem. Z resztą spróbuję.Pryszcze pod pachą nie razi mnie a myślę że wyraża sytuację- podkreśla jej skupienie na sobie. Miłego...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ciekawi mnie, jakie twoim zdaniem byłoby przedstawienie tej sytuacji w pojmowaniu męskim? Dziękuję Pozdramiauu
Trudno by było ponieważ ja o ważnych sprawach piszę schematycznie. Sytuacja taka w odczuciu męskim zapewne potraktowałbym milczeniem. Z resztą spróbuję.Pryszcze pod pachą nie razi mnie a myślę że wyraża sytuację- podkreśla jej skupienie na sobie. Miłego...
jej? chyba jego.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Trudno by było ponieważ ja o ważnych sprawach piszę schematycznie. Sytuacja taka w odczuciu męskim zapewne potraktowałbym milczeniem. Z resztą spróbuję.Pryszcze pod pachą nie razi mnie a myślę że wyraża sytuację- podkreśla jej skupienie na sobie. Miłego...
jej? chyba jego.
Jeśli tak jest to ty drapiesz jego -tego mena a nie jego- tego pryszcza. Zdaje mi się że bardziej z tekstu wynika że pryszcza. A to zmienia wiersz. Ciekawe co inni na to. Miłego...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jej? chyba jego.
Jeśli tak jest to ty drapiesz jego -tego mena a nie jego- tego pryszcza. Zdaje mi się że bardziej z tekstu wynika że pryszcza. A to zmienia wiersz. Ciekawe co inni na to. Miłego...
ostatnie zdanie jest puentą. Jakby poza tekstem, na co wskazuje kursywa. Pozdramiauu
Opublikowano

Trochę mi głupio bo jestem tępy. Powiem Ci że wierszyk jest ciekawy w obydwu zrozumieniach i pokazuje sytuacje egoizmu po obu stronach. Błyskotliwie ujęta sytuacja "zbliżenia" przez drapanie pryszcza. Gest anty miłosny i miłosny- zależy od poziomu zbliżenia. Fajne- podobasię. Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...