Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w ciszy pocałunków
zimnych choć namiętnych
w smutku wyznań gorzkich
jednak jakże pięknych
sycę swoje ciało
każdym twym oddechem
spijam każde słowo
nim stanie się echem
mówisz mi że jesteś
że zawsze już będziesz
że cię nic nie złamie
że już nie odejdziesz
ufam twoim słowom
w chłodzie ramion twoich
kocham oczu chmurność
tak różną od moich
lecz gdy noc zapada
zostajesz za drzwiami
ty
nocy stróż
z bukietem szarych róż
smutny zakochany

Opublikowano

Nie wiem w takim razie dlaczego (jeśli nie dla poklasku) wszyscy tak strasznie wydziwiają pisząc. Dlaczego nie robią tego w prosty i zrozumiały choćby dla siebie sposób(nieudolne, odbiegające od tematu metafory, tajemnicze spacje zastępujące konkretny tekst- majstersztyk!). Ja też potrafię takie powykręcane teksty, do niczego niepodobne stworzyć. I wcale nie muszę wiedzieć o czym piszę (każdy sobie jakiś sens ukryty znajdzie) tylko po co? Dla pozytywnej opinii? A czyjej?
Przy takim pędzie do oryginalności w niedługim czasie sentymentalne banały staną się rarytasem(pod warunkiem, że będą dobrze i ciekawie napisane) I ta jakość głównie mnie interesuje- reszta to kwestia gustu i potrzeb.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Rozumiem wizję, ale przydałoby się trochę obeznania w świecie sztuki. Normalny człowiek pisze normalnie- artysta pisze swoje. W najprostszym skrócie.
Nie bądź A,Lepperem polskiej poezji, o ile zaczniesz pisać wiersze.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 65. Tunel (narrator: Agrianin)   1.   Tunel wąski, pełzniemy w głąb brzucha ziemi.   2.   Nie widać końca, tylko plecy tego, który też się boi.   3.   Ktoś modli się szeptem. Jakby bał się, że bogowie usłyszą.   4.   Wychodzimy z jamy jak duchy głodne powietrza.   5.   Nagły cios — i wszystko, co ludzkie, pękło.   6.   Ciała splątane — żelazo kąsa, nie pytając o imię.   7.   Pierwszy miał brodę i pierścień – ugryzł mi dłoń, urwałem mu nos.   8.   Drugi był chłopcem strzelił raz, potem płakał – umarł na kolanach.   9.   Nad nami słońce — sędzia, którego nic nie obchodzi.   10.   Drzwi pękły z trzaskiem  – za nimi stare kobiety i dziecko z fletem.   11.   Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem.   12.   Ogień miał kolor naszych płaszczów – tak paliliśmy dom po domu.   13.   Przez popiół szedłem, jakby to była dolina w moich górach.   14.   Ktoś krzyknął „dosyć!”. Za późno. To słowo przyszło za późno.   15.   Ciała na dziedzińcu. Jedno z twarzą jak moja.   16.   Przeżyłem — ale tam, pod ziemią, zostałem.   cdn.
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...