Rainer Maria Rilke "Der Panther" (swobodniejsze tłumaczenie)

[adolf]

Jest to pierwsze moje tłumaczenie, w którym postąpiłem wbrew sobie, a dokładniej zamaist tak jak zwykle zachować przynajmniej 70-80% zgodność słów i metafor, nie tylko dodałem pare swoich słów, ale i metafor... czemu? Bo bezpośrednie tłumaczenie moim zdaniem nie oddaje siły wiersza, zarówno moje wczesniejsze tłumaczenie, jak i Lewina, mimo, że zachowują zgodność z oryginałem niszczą siłę wiersza, całe emojce się rozpraszają - dlatego chciałem pierwszy raz zachowac bardziej emojce niż słowa. Czy się udało, oceńcie sami ;)

Pantera

Wędrówka - ciągłe sztab mijanie
i wzrok już na nie obojętny
znużony błądzi. Co jest dalej?
Czy świat trwa tylko, gdzie są pręty?

Ślad po niej: obłąkańcze koło
wciąż zacieśniane w gibkim chodzie
a środkiem w tymże siły pląsie
jest wola, którą otępiono.

Uchyli czasem swej źrenicy
kurtynę aby niemy aplauz
obrazem prężąc członków nici
na koniec w sercu się załamał.

===================================

Der Panther

Sein Blick ist vom Vorübergehn der Stäbe
so müd geworden, dass er nichts mehr hält.
Ihm ist, als ob es tausend Stäbe gäbe
und hinter tausend Stäben keine Welt.

Der weiche Gang geschmeidig starker Schritte,
der sich im allerkleinsten Kreise dreht,
ist wie ein Tanz von Kraft um eine Mitte,
in der betäubt ein großer Wille steht.

Nur manchmal schiebt der Vorhang der Pupille
sich lautlos auf -. Dann geht ein Bild hinein,
geht durch der Glieder angespannte Stille -
und hört im Herzen auf zu sein.

Pantera, moje wcześniejsze tłumaczenie

Na korowodzie prętów, które mija
Jej wzrok znużony aż nie może ustać
Jakby tysiące prętów ziemię trzyma
i nie ma świata oprócz prętów mnóstwa.

Okrąża teren. Chociaż mocno stąpa
Kręgi się stają z każdą chwilą mniejsze.
To jakby taniec siły wokół środka
W którym jej wola otępiona drzemie

Czasem podniesie kurtynę źrenicy
aby bezgłośnie wlewać obraz w głębię
I w każdym członku napiąć odgłos ciszy
który umiera gdy napotka serce.

Pantera, tłum. Leopola Lewina z 1907

Tak ją znużyły mijające pręty,
że jej spojrzenie całkiem się zamąca.
Jakby miał tysiąc prętów świat zaklęty
i nie ma świata prócz prętów tysiąca.

Jej miękki chód na opór nie napotka,
wędrując wewnątrz najmniejszego pola -
to jakby taniec siły wokół środka,
w którym zdrętwiała trwa ogromna wola.

Niekiedy źrenic unosi zasłonę
cicho. - I obcy obraz sie przedziera.
Idzie przez ciała milczenie stężone -
i w głębi serca bezgłośnie umiera.

[Lena Achmatowicz]

interkpunkcję popraw, bo w oryginale ordnung. u ciebie nie.
poczytam.

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A według mnie dłuższe wersy oddają piętrzenie się energii pantery. Ona nie jest szybka, sam w swojej nowej wersji piszesz "wędrówka", nie bieg, szarpanina. Nie znam niemieckiego, mogę opierać się tylko na tłumaczeniach i wierzę pierwowzorom. Sam piszesz "wzrok znużony, obojętny" - widzę ją, wydaje się być do końca zniewolona, powolna, tylko w oku czasem i błysk, choć i on umiera.
Twoje nowe tłumaczenie jest ciekawe, fajny zabieg - jednak wolę wcześniejsze.
Pozdrowienia :)

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A według mnie dłuższe wersy oddają piętrzenie się energii pantery. Ona nie jest szybka, sam w swojej nowej wersji piszesz "wędrówka", nie bieg, szarpanina. Nie znam niemieckiego, mogę opierać się tylko na tłumaczeniach i wierzę pierwowzorom. Sam piszesz "wzrok znużony, obojętny" - widzę ją, wydaje się być do końca zniewolona, powolna, tylko w oku czasem i błysk, choć i on umiera.
Twoje nowe tłumaczenie jest ciekawe, fajny zabieg - jednak wolę wcześniejsze.
Pozdrowienia :)

tyle, że nawet jeżeli ta pantera jest wolna, to jednak miotają nią gwałtowne uczucia których nie widać, sam oryginał jest mocny (może to po prostu urok nuiemieckiego), ale jest władczy, siła w wierszu oddaje to co się dzieje w panterze, natomiast po przetłumaczeniu to się traci, powstaje jakaś średniej klasy sieczka z tanimi zabiegami - byc może to po prostu urok naszego języka powoduje, że bezpośredni przekład pozbawia wiersz mocy.

Sein Blick ist vom Vorübergehn der Stäbe

- "Jej wzrok od mijanych sztab/prętow" => w tym wersie najwazniejsze jest słowo mijanych, to ono buduje obraz w sposób zwięzły, telegraficzny, co czyni go mocniejszym, dlatego w nowym tłumaczeniu skróciłem go tak: Wed rowka - ciągle sztab mijanie, prosty równowaznik w prosty sposob tworzy ten sam obraz, bez rozpisywania się niepotrzebnie.

so müd geworden, dass er nichts mehr hält.

= "tak znużony że się wcale nie zatrzymuje" => podobnie jw,

pozatym chciałem oddać te mocne rymy i rymy wewnętrzne ktore są w oryginale :))

ale dzięki za zdanie, może masz rację, tłumaczenie to jest eksperymentalne :)

pozdr.

[Franka Zet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A według mnie dłuższe wersy oddają piętrzenie się energii pantery. Ona nie jest szybka, sam w swojej nowej wersji piszesz "wędrówka", nie bieg, szarpanina. Nie znam niemieckiego, mogę opierać się tylko na tłumaczeniach i wierzę pierwowzorom. Sam piszesz "wzrok znużony, obojętny" - widzę ją, wydaje się być do końca zniewolona, powolna, tylko w oku czasem i błysk, choć i on umiera.
Twoje nowe tłumaczenie jest ciekawe, fajny zabieg - jednak wolę wcześniejsze.
Pozdrowienia :) tyle, że nawet jeżeli ta pantera jest wolna, to jednak miotają nią gwałtowne uczucia których nie widać, sam oryginał jest mocny (może to po prostu urok nuiemieckiego), ale jest władczy, siła w wierszu oddaje to co się dzieje w panterze, natomiast po przetłumaczeniu to się traci, powstaje jakaś średniej klasy sieczka z tanimi zabiegami - byc może to po prostu urok naszego języka powoduje, że bezpośredni przekład pozbawia wiersz mocy.

Sein Blick ist vom Vorübergehn der Stäbe

- "Jej wzrok od mijanych sztab/prętow" => w tym wersie najwazniejsze jest słowo mijanych, to ono buduje obraz w sposób zwięzły, telegraficzny, co czyni go mocniejszym, dlatego w nowym tłumaczeniu skróciłem go tak: Wed rowka - ciągle sztab mijanie, prosty równowaznik w prosty sposob tworzy ten sam obraz, bez rozpisywania się niepotrzebnie.

so müd geworden, dass er nichts mehr hält.

= "tak znużony że się wcale nie zatrzymuje" => podobnie jw,

pozatym chciałem oddać te mocne rymy i rymy wewnętrzne ktore są w oryginale :))

ale dzięki za zdanie, może masz rację, tłumaczenie to jest eksperymentalne :)

pozdr.

To było moje pierwsze wrażenie, jutro wrócę i poczytam jeszcze, tym bardziej, że przybliżyłeś mi niemieckie zwroty. Podziwiam Cię, że tak szukasz, patrzysz w słowa, czujesz je - to jest bardzo fajne i ważne.
Dobrej nocki :) z poważaniem :) F.

[bona]

Przeczytałam pierwszą wersję i od razu mi się spodobała. Bardzo lubię Rilkego, za bardzo:)

Oto wersja Jastruna:

Spojrzenia jaj znużyła mijająca krata,
że już nie zatrzymują nic, mdlejące.
Czuje, jak gdyby było sztab tysiące,
a za sztabami już nie było świata.

Jej kroki giętkie jakby się łasiły
kręcąc się ciągle w tym najmniejszym kole,
tworzą jak gdyby taniec siły
wokół środka, co więzi ogłuszoną wolę.

I tylko czasem uniesie się wyżej
zasłona źrenic. - I obraz się wdziera,
idzie przez członków naprężoną ciszę -
i w głębi serca się zaciera.

Fajna sprawa, pozdrawiam:))

[Stefan Nawara]

Tlumaczenie Lewina - archaiczne.
Jastrun i Rilke to klasyka. Wielu wierszy
Rilkego bez Jastruna - nie wyobrażam sobie.
Sam próbowalem czytac Rilkego i zawsze
Jastrun wydawal mi się trafniejszy.
Ale to prawda. Od tumaczeń Jastruna
dzieli nas epoka i niektóre z nich wydają się
przegadane. A późniejsze próby nie wydają
tak wielkie.Więc jest potrzeba nowego
tlumaczenia Rilkego.
Brawo za odwagę. Pana pierwsza wersja
jest plynna i piekna. Druga - eksperymentalna.
Rozumiem. Rilke jest wielki. Ale jest klasyczny.
I trudno tak go uwspólczesniać. Doceniam.
Ale wolę Pana pierwszą wersję.
Jest lepsza od Lewina i od Jastruna, który
w tym przypadku trąci lokalnymi
nalecialościami "mlodej polski"
Proszę nie poddawać się. Ten nowy Rilke
jest nam potrzeby.
Stefan

[Franka Zet]

Poczytałam jeszcze raz i uważam, że najlepsze jest Twoje wcześniejsze tłumaczenie (lepsze niż w wykonaniu klasyków), bliżej Rilke'go. Nie znaczy to, że nowe jest złe, inwencję masz niesamowitą, podziwiam :)

[Toby]

Ausgezeichnet :)