Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Masz chwilę?
Chodźmy na spacer
pośród ukrytych
skarbów wspomnień
mojego dzieciństwa.

Przymknij oczy w słońcu i ujrzysz
kolory kamyków polnej drogi.
Nim zawiodą Cię nogi
chłodem sadu ulżysz
skroniom od letnich kropel
upału skonanym.
Barwne kształty świeżych owoców
skuszą Twe dłonie -
stracisz na moment świadomość.
To wystarczy by ich smak
spłynął z ust stróżką soku
po brodzie.
Nieopodal zanurz stopy zbolałe
w połyskliwie bystrym strumieniu.
Nie obawiaj się! Masz szczęscie!
To delikatne uderzenia radości życia
ławicy płynącej z jeziora zwątpienia
do instynktów celu.
A zapachy…ten niedorosły świat
uwodzą tajemną obietnicą dojrzałości.
Aromat siana tak łatwo znieczula
skutki zabaw w stogu na łące,
ślady łodyg traw na twarzy…
posiłek Ci się marzy.
Zwykły chleb cukrem posypany
uspokaja oczekiwanie na inne wiktuały.
Przedrzeźnianie mruczenia kota pod stołem,
dosypanie wujkowi do zupy łychy soli,
skoro wiadomo, że przed jedzeniem hi hi
sam to zrobi.
Teraz wyprawy do miejsc (nie) odległych,
słodko-zakazanych, straszno-mrocznych magii.
Na poziomkowe wzgórze rozsypanych korali,
ucieczka z łaźni okopconej po widoku,
na kamieniach rozżarzonych, gotowego
kotła Baby Jagi.
Jeszcze tylko walka ze stadem
syczących i żarłocznych gęsi.
Potyczka z potworem-indykiem,
trzęsienie ziemi przy galopie koni
a już dzień z wieczorem do snu Cię układa
z moimi skarbami-wspomnieniami, na całe lata.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   Bajeczny wiersz.  To ostatnie pytanie siedzi mi w głowie. "Czemu wyrosły sukienki, a ja nie potrafię z bajek" ?     Piszesz tak, że słowa same układają się w obrazy - proza w rytm się zmienia płynnie, rymy wracają jak fazy.
    • Dekonstrukcja    Nie jest dobrze samemu tylko być człowiekiem. Tylko samemu nie jest dobrze być człowiekiem. Dobrze nie jest być tylko samemu człowiekiem. Człowiekiem tylko samemu nie jest dobrze być. Człowiekiem być nie jest dobrze  tylko samemu.   Człowiekiem człowiekiem człowiekiem Nie nie nie nie nie nie nie nie nie nie Dobrze dobrze dobrze dobrze dobrze Jest jest jest jest jest jest jest jest jest Samemu samemu samemu samemu Tylko tylko tylko tylko tylko tylko tylko Być być być być być być być być być    Człowiekiem Nie Dobrze Jest Samemu  Tylko Być. człowiekiem nie dobrze jest samemu tylko być.   Być. Samemu. Człowiekiem. Nie. Jest dobrze Tylko... Tylko... Jest dobrze Nie. Człowiekiem. Samemu. Być.   Być człowiekiem jest dobrze, tylko nie samemu samemu samemu   Więc dlaczego nie chcemy być ludźmi?  
    • @KOBIETA różne są komentarze, ja się tego nie trzymam nigdy:) jego wiersze są fajne, jako jedyna prawie tutaj:)
    • @Myszolak   Jest w tym wierszu coś, co sprawia, że czyta się go powoli, jakby za szybko można było coś uronić. Te metafory - wazon, poduszka, stygnąca herbata są całą historią. Każda z nich mówi coś innego o tym, czym można być dla drugiego człowieka. I to napięcie między byciem blisko a byciem odrębnym - "oddech, który nie należy do mnie" - jest uchwycone tak precyzyjnie, tak prawdziwie. Naprawdę świetny tekst.
    • @violetta   wiesz Violetta…właśnie się dowiedziałam, że nie powinniśmy rozmawiać pod wierszami a flirtować to już w ogóle! Zakaz ! Ponieważ blokujemy „ poczytność innych wierszy”. A niektórym bardzo to przeszkadza….tylko merytoryczne komentarze.! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...