Prozak

[Maria Rilke]

Leżę na stole świata
Patrzą na moje wnętrzności
Duszy szukają…
(i myśli chcą kroić)
Nie znajdą nic
Bo lek rządzi moimi nastrojami
Sami mi go podawali
w geście współczucia,
w geście pomocy
Zabili mnie – nie ciało
Lecz duszę
Nie znajdą nic.

[fallen angel]

Do warsztatu Marii Rainer Rilkego Ci daleko, ale podoba mi się ten ekshibicjonistyczny wiersz. Zaraz powiesz, że nie ekshibicjonistyczny, bo gdzież ten e.? Ano jest...
Trochę oklepany, mówi o czymś oczywistym, z góry wiadomo jak się skończy, ale nie zniechęcaj się. Wiersze z czasem się doskonali... Zresztą, każdy znajduje w każdym wierszu, który sobie przeczytaj Swój sens. Taki, którego inny ktoś nie pojmie. Pozdrawiam (-;

[Katarzyna_Chruścicka]

Nieco dziwny wiersz, ale mi się nawet podoba. Jest taki...prawdziwy.

[Andrzej Chećko]

Chyba bardzo czarne myśli były źródłem tego wiersza.. Bezsilność , lęk , niemoc..a może inne emocje, które kierowały Tobą przy pisaniu. Stworzyłaś coś, wydaje mi się wyjątkowo osobistego, ale właśnie to jest magią poezji. W każdym razie podoba mi się i mam nadzieję , że przeczytam jeszcze coś Twojego. Trzymaj tak dalej !

[Piotr Sanocki]

Ładne zakończenie. Reszta niezbyt ciekawa...

Pozdrawiam serdecznie

[Erwin Rommel]

Surowy, ostry wiersz. Temat leków i używek to ciężka sprawa do uchwycenia i choć najważniejsze elementy udało Ci się w nim zawrzeć - czyli utrata swojej osobowości i poczucie pustki - to brakuje mi w nim czegoś twojego, niepowtarzalnego, coś co odróżni twoje przeżycia od przeżyć innych. Dobry początek, ale myślę, że mogłabyś się pokusić o rozwinięcie myśli, jakie już zawarłaś. Chyba, że to twój zamiar, by nie mówić wszystkiego, może nie widzisz sensu uzewnętrzniania do końca swoich odczuć. Tylko, że dla mnie to jest jeden z celów poezji. Uchwycić coś w swoim języku, w znanym tylko sobie, nie używając zbędnych słów, a przy tym, nie przesadzić z niedopowiedzeniem, żeby nie stać się po prostu mało komunikatywnym. Chyba, że się mylę :) Tak czy inaczej, może za jakiś czas spróbuj ująć w inny sposób ten sam temat, może da się go przedstawić jeszcze inaczej?

[Popikowski Piotrek]

wiersz osobisty ale nie hermetyczny, odczytywany mysle przez wielu mlodych ludzi jako ich wlasny.czekam na nastepne