Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

liście spadają konarem

kłaniają się ziemi

ociężałe płodnością

zawracają w głowie

płoną zielonością

skupieni mądrością

w raju letniego

uroku dziękujemy

za każdy dzień

pod parasolem

bożego orzecha

Opublikowano

'Koniec lipca' mnie urzekł, ale ten... Cudo ;)

I znowu czuję tę samą lekkość.

liście... kłaniają się ziemi - ciekawe użycie

Takie drobne uwagi:
wyrzuciłabym jedynie ten wers: skupieni mądrością
a na koniec zamiast bożego orzecha, po prostu napisałabym 'orzecha'


Czytając ten wiersz można przez chwilę poczuć zapach zieleni - '...płoną zielonością'
Ja to widzę, ja to czuję...

Pozdrawiam ;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Droga Joanno za cudo...!
Niezmiernie dziękuję Poetce...za!
Już wyjaśniam:
skupieni mądrością ,było nas wiele , podziwialiśmy uroki orzecha , i uwierz ,każdy patrzał w milczeniu przez długą chwilę , dopiero po czasie podziwialiśmy piękno ...bożego stworzenia!
Całuski!
Ania
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki Droga Joanno za cudo...!
Niezmiernie dziękuję Poetce...za!
Już wyjaśniam:
skupieni mądrością ,było nas wiele , podziwialiśmy uroki orzecha , i uwierz ,każdy patrzał w milczeniu przez długą chwilę , dopiero po czasie podziwialiśmy piękno ...bożego stworzenia!
Całuski!
Ania


Ach, Aniu... zbyt wielkie słowa dla mnie... 'Poetki'...
Teraz już wszystko jasne, a Twoje pisanie na pewno nie poszło na marne ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...