Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłości wspomnienia, chwile zrozumienia
Piękno kwiatów na łące w Twoim tle
Teraz samotnie przez życie brnę
W płaczu rano się budząc
Po śnie się trudząc
Gdy zmrok się zbliża, gdy wracają myśli
Czuję że staliśmy się bliżsi
Patrząc na zdjęcie, słuchając piosenki
Łza się w oku kręci, znika zapach tej pierwszej wiosenki
Dzisiaj już nic nie ma, życie w samotności
Nie czuć jego godności
Wciąż czeka ten bukiet róż
Ale nie ma nic już
Serce krwawi, pustka narasta
Czas mija, ból duszę porasta
Twoje dłonie dotykają innego
Myśli dażą kolejnego
Twoje oczy już nie patrzą
Uszy słuchać nie raczą
Zasypiam powoli, gdy obraz Twój wraca
Krople słone padają, gdy dobranoc nie mówisz
W myślach się gupię
Dni mijają, szczęście nie powraca
Dusza się zatraca
A ja krzyczę i tracę sens bycia
Tyle zostało z naszego pięknego życia.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo dobry wiersz, nie pierwszy Twój zresztą. Mam wrażenie, że czytelnik zrozumie, że peelce najbardziej brakuje tej cielesności, a jednak ostatnie słowo o bliskości nasuwa  myśl, że jednak nie tylko. To dobrze, bo otwiera pole dla różnych interpretacji Pozdrawiam. 
    • @Andrzej_Wojnowski Dziękuję. I pozdrawiam. 
    • dzisiaj wpadłem przypadkiem i za głowę się łapię nowi ludzie tu przyszli wierszy mamy dostatek   jak ktoś kiedyś napisał dziś jest wszystko poezją jest instrukcja do pralki woda ogień i niebo   są narracje opisy bez środków wyrazu bez przenośni metafor aplauz mają od razu    więc ja "wyszłem " na chwilę może znowu powrócę parę przekleństw napiszę może będzie ciut uciech :))  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo się cieszę, dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          Pozdrawiam serdecznie dziękuję @huzarc @Sylwester_Lasota @Radosław @aniat. @Stary_Kredens 
    • Od świtów rozbieganych wstęgą mroźnego powietrza. Czasem przeszytych struną drżącej mgły.   Po noce spalone mięsistą zorzą czerwieni, Czasem zaspanych siwym skrzypem deszczu.   Trwam, mocując się ze zużyciem peryferii. Jeszcze mi zależy. Jeszcze próbuję. Być funkcją władzy.   I rozczesać ciśnienie w sumiennych drobiazgach, tresowaniem gestów,   nim wojna domowa unieważni wysiłek.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...