Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tu zawsze z cicha szumią
rozdarte sosny w zadumie
nad meritum kamienia
uświęconego spokojem
pogrążony we śnie
spoczywasz

bez zabiegania o jutro
obojętny na prognozy
nie pamiętasz krzywd
i win odpuszczonych
śniąc o progu nadziei
sygnalizujesz

memento mori

Opublikowano

Test, 'życie to nie zabawa w obrażanie i jakieś dziecinności z przeszłości'
Nie da się ukryć, na dłuższą metę test prowadzi do stąpania jedną nogą nad, a drugą pod ziemią.

W szczerości uczuć można po prostu wyczuć pełnię szczerości i jej zaufać...
bo tego na zewnątrz ciągle brak... jeśli ktoś mówi, że kocha to tak jest, bo kocha i chce kochać,
I cóż, wiem do tego musi być dwoje... a nie jedna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Elika, Twoje przemyślenia są bardzo osobiste, choć ...nie o tym w wierszu, ale skoro budzi takie refleksje, to też dobrze...
dziękuję

ciepło pozdrawiam :)
Krysia
Opublikowano

Tak, Krysiu napewno osobiste, i w pewnym sensie subiektywnie,
twoje przypuszczam też jest subiektywne, ciekawi mnie ostatni twój wers...
ale to chyba rzecz jasna, Ze jest przesłaniem poprostu uniwersalnym
jak i to, że w pewnym sensie wszyscy przemijamy..

Opublikowano

no teraz Mistrzyni zaskoczyłaś mnie,, pamiętaj o śmierci" ciekawa kompozycja ,,przedczasowa"
i ponadczasowa. Wiersz jest można powiedzieć dziełem i to wzorem do naśladowania przez ZET niech uczą się od Ciebie ,że w poezji sens i wartość powinna być zawarta i zachowana,co jest kunsztem ars poetica, gdyż mało jest tak doskonałych wierszy. Zadziwiasz mnie, gdyż wiesz , co powinno być meritum w sztuce pisania

serdecznie i jak zawsze szczerze

13

Opublikowano

Krysiu
pamiętając o śmierci co mamy przetestować, życie? żeby go nie spaprać i przeżyć tak żeby u schyłku nie żałować?
ale chyba coś nie tak kojarzę bo życia wiele razy nie da się przetestować
cichutko żeby nie obudzić pozdrawiam
Paweł

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pisałeś kiedyś, że oczekujesz, bym Cię zaskoczyła :-) więc miło, jeśli mi się udało, ale co do oceny to chyba przesadziłeś. Cóż ja? Ot, piszę tak jak czuję i widzę życie...tak po prostu...
i strasznie się rumienię czytając takie komentarze :)
dziekuję Ci serdecznie

pozdrawiam cieplutko :-)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pawełku, miło, że zastanawiasz się (i to głęboką nocą) nad ważnym problemem. Chyba jednak zbyt dosłownie przyjąłeś tytuł... memento - ostrzeżenie, przestroga, by żyć jak najlepiej, dokonywać wyborów z rozwagą, a więc "lepiej trzy razy przymierzyć (przetestować) niż raz zepsuć (spartaczyć), bo...potem już nic nie da się odwrócić, najlepiej to można zrozumieć odwiedzając cmentarz...
Dziękuję za delikatność...nie obudziłeś :)

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Z ufnością i nieodłącznym zamyśleniem "memento"...
ci, co zasnęli snem nieprzespanym o tym przypominają,
bo oni już wiedzą, co w życiu najważniejsze

Dziękuję Zbyszku.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97     bardzo poruszająca i dojrzała reinterpretacja mitu róży   zachwyt bywa ślepy na   to co pod spodem a  Twój wiersz z niezwykłą czułoscią   odsłania prawdę o łodydze i lęku przed byciem dostrzeżonym naprawdę  bez pięknej oprawy   Nika   to jest piękny i głęboki tekst     a ja przy okazji -    cytat z Antoine'a de Sant Exupery który tkwi we mnie od lat   "miłosć nie polega na tym żeby wzajemnie sobie się przyglądać   lecz aby patrzeć razem w  tym samym kierunku"         
    • piękny poetycko tryptyk ukazuje, że poezja potrafi łączyć ludzi i pozostawiać ślad w sercu...pozdrawiam serdecznie*)
    • Świat jest mój twój i jego mamy do niego klucze którymi otwieramy noce i dni   Świat należy do nas nie wstydźmy się go mówmy o nim poetycko kochajmy jak brat siostre   Świat to nie tylko znój i trud to mosty szczerości otulone mgłą gdy ona opadnie uśmiech i fajne sny   Świat to horyzont to codzienny chleb który smakuje o każdej porze nawet gdy czerstwy
    • Dla mnie to przestroga, że to, co kwitnie musi zwiędnąć, opaść.... Wiersz ukazuje tę nagą prawdę. Warto odsłonić brak miłości dzięki prawdzie, bo wtedy... może ktoś inny w nas się zakocha, nie tylko zachwyci. Może my sami się w sobie zakochamy. 
    • @violetta "Taka karma". Niektórzy nawet nazywają się rodzeństwem, nie znając powodu, "z ostrożności" towarzyskiej, nawet nie życiowej. Dochowuję braterstwa, nie sięgam po cudze Muzy, ale delektuję się Jego pomysłami, które wzbogacają życie. JEGO plany sięgają poza osoby, incydenty, a nawet poza... nasze życie.   A jeśli chodzi o Muzy, może Cię zaskoczę: Muza nie jest zawsze, ani nawet często, słodką trzpiotką, mimo że potrafi. Muza inspiruje, czasem wkurzając do granic, rzucając poduszkami lub... kochankami. Piszę, żebyś była przygotowana, jeśli któryś odkryje Muzę w Tobie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...