Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

tu zawsze z cicha szumią
rozdarte sosny w zadumie
nad meritum kamienia
uświęconego spokojem
pogrążony we śnie
spoczywasz

bez zabiegania o jutro
obojętny na prognozy
nie pamiętasz krzywd
i win odpuszczonych
śniąc o progu nadziei
sygnalizujesz

memento mori

Opublikowano

Test, 'życie to nie zabawa w obrażanie i jakieś dziecinności z przeszłości'
Nie da się ukryć, na dłuższą metę test prowadzi do stąpania jedną nogą nad, a drugą pod ziemią.

W szczerości uczuć można po prostu wyczuć pełnię szczerości i jej zaufać...
bo tego na zewnątrz ciągle brak... jeśli ktoś mówi, że kocha to tak jest, bo kocha i chce kochać,
I cóż, wiem do tego musi być dwoje... a nie jedna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Elika, Twoje przemyślenia są bardzo osobiste, choć ...nie o tym w wierszu, ale skoro budzi takie refleksje, to też dobrze...
dziękuję

ciepło pozdrawiam :)
Krysia
Opublikowano

Tak, Krysiu napewno osobiste, i w pewnym sensie subiektywnie,
twoje przypuszczam też jest subiektywne, ciekawi mnie ostatni twój wers...
ale to chyba rzecz jasna, Ze jest przesłaniem poprostu uniwersalnym
jak i to, że w pewnym sensie wszyscy przemijamy..

Opublikowano

no teraz Mistrzyni zaskoczyłaś mnie,, pamiętaj o śmierci" ciekawa kompozycja ,,przedczasowa"
i ponadczasowa. Wiersz jest można powiedzieć dziełem i to wzorem do naśladowania przez ZET niech uczą się od Ciebie ,że w poezji sens i wartość powinna być zawarta i zachowana,co jest kunsztem ars poetica, gdyż mało jest tak doskonałych wierszy. Zadziwiasz mnie, gdyż wiesz , co powinno być meritum w sztuce pisania

serdecznie i jak zawsze szczerze

13

Opublikowano

Krysiu
pamiętając o śmierci co mamy przetestować, życie? żeby go nie spaprać i przeżyć tak żeby u schyłku nie żałować?
ale chyba coś nie tak kojarzę bo życia wiele razy nie da się przetestować
cichutko żeby nie obudzić pozdrawiam
Paweł

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pisałeś kiedyś, że oczekujesz, bym Cię zaskoczyła :-) więc miło, jeśli mi się udało, ale co do oceny to chyba przesadziłeś. Cóż ja? Ot, piszę tak jak czuję i widzę życie...tak po prostu...
i strasznie się rumienię czytając takie komentarze :)
dziekuję Ci serdecznie

pozdrawiam cieplutko :-)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pawełku, miło, że zastanawiasz się (i to głęboką nocą) nad ważnym problemem. Chyba jednak zbyt dosłownie przyjąłeś tytuł... memento - ostrzeżenie, przestroga, by żyć jak najlepiej, dokonywać wyborów z rozwagą, a więc "lepiej trzy razy przymierzyć (przetestować) niż raz zepsuć (spartaczyć), bo...potem już nic nie da się odwrócić, najlepiej to można zrozumieć odwiedzając cmentarz...
Dziękuję za delikatność...nie obudziłeś :)

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Z ufnością i nieodłącznym zamyśleniem "memento"...
ci, co zasnęli snem nieprzespanym o tym przypominają,
bo oni już wiedzą, co w życiu najważniejsze

Dziękuję Zbyszku.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...