Critical error? /sonet/

[adolf]

istniałem by wierzyć, że nic nie istnieje
że wszystko jest martwe imitacją życia
był każdy algorytm spisany na niebie
binarnym językiem (śmierć życie) lecz dzisiaj
sam nie wiem dlaczego w sens wątpię rozumu
w nagły reset śmierci nieomylne wzory
w nieskończoność która uciekając z tłumu
chwil musi się skończyć w nieoznaczoności
sznur który powiązał wszystkie cząstki siebie
odstawił na koniec i się widmem spienił
aby się nie dało stwierdzić czy istnieje
byt przestrzeń (jest nie-ma) wpół-nie-narodzeni
zamknięci w witrażach własnych ciał i myśli
ciągle się łudzimy: kiedyś tu byliśmy.

[Pan_Biały]

przydało by się podzielić ten "sonet", ciężko się czyta. w części środkowej (że tak napiszę) chaos się wkradł

[Jadwiga_Graczyk]

Adolfie - filozoficznny wątek wiersza, prowokuje do zatrzymania się w pędzie życia - do zastanowienia, uważam że zasłużyłeś na +
pozdr.

[Judyt]

ładnie napisane treściowo- imitacja
" żyć nieżyjąc", " być nie będąc"
tak to się widziało, jeszcze nie
wiem czy foremnie to sonet
J. (:płoniaście

[a._mrozinski]

Pierwszy wers wcale nie zachęca by czytać dalej. Trzymanie się formy sonetu sprawiło, że jest trochę chaotycznie i nieczytelnie. Ale ciekawy pomysł, by przy tej sędziwej kompozycji zrezygnować z interpunkcji i odstępów.

Arek