Na dobranoc.

[Emilian Czarny]

Wczoraj moja córeczka wcale spać nie chciała.
Dawno już nocka ciemna a ona gadała:
Że ta lalka już stara i misio popruty,
a ten zegar na ścianie jest pewnie zepsuty.

Że słoneczko na niebie zaszło dziś za wcześnie.
Ciekawe, czy w tym roku dojrzeją czereśnie?
Że kalosze braciszka na nią są za duże.
A po deszczu ogromne robią się kałuże.

Dlaczego zima trzeba odziewać kożuszek?
A po placku z gruszkami może boleć brzuszek?
Po co w ogóle trzeba zakładać bambosze?
Kiedy mówić - Dziękuję, a kiedy - Poproszę?

Na pewno od szczoteczki ścierają się zęby.
Po co pani w zeszycie podkreśliła błędy?
Że chodzenie do szkoły jest troszeczkę głupie.
Dlaczego makaronu jest tak dużo w zupie?

Ciocia powiedziała, że w nocy nie śpi sowa.
A mamusię wieczorem zawsze boli głowa.
Że wczoraj na podwórku rozbiła kolano.
I dlaczego jest zawsze niewyspana rano.

Trudnymi pytaniami wkrótce się zmęczyła.
Poprawiłem poduszkę, główkę położyła.
Jeszcze chciała coś spytać, lecz tylko ziewnęła.
Zamrugała oczkami i zaraz snęła.

I pomyślałem sobie wtedy tak wieczorem:
Słuchajmy własnych dzieci, jak chcemy być wzorem.
Bo często wcale sprawy sobie nie zdajemy,
Jak spać nie pozwalają dziecięce problemy.