nadzieja

[Zbyszek_Dwa]

gdzieś tam samotność
przygarnia wszelką jasność
na końcu świata

a jednak niezbędna
kiedy burza
jakże kochana
w każdą noc

czyni ufność serca
załzawionych szyb
powolnych

cóż
mogę w zamian
szczęście moje
trwać przejściowo
a potem

niech dzieje się co chce
przecież Pan nas kocha

[adolf]

jedyme co bym zmienił w wierszu to pierwszą strofę, bo trochę się cięzko czyta :), moja propozycja


na końcu świata
samotność
przygarnia wszelką jasność


pozdrawiam :)

[Zbyszek_Dwa]

O, witaj adolf
Dzięki za wglądnięcie:)
Zastanowię się nad propozycją
całkiem sluszną

Pozdrawiam :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zbyszku, popieram propozycję Adolfa, będzie warsztatowo lepiej.
Jeśli chodzi o wiersz, to oczywiście jest bardzo liryczny i chwyta za serce; Peel w jakiejś trudnej sytuacji życiowej uchwycił się nadziei i trwa wierząc, że skoro Pan kocha, to możliwe jest osiagnięcie celu;
kiedy czytam ten wiersz, to odczuwam jakby Peel szeptał mi wprost do ucha i wlewał w moje serce nadzieję i za to Ci dziękuję.
Ładny wiersz Zbyszku.
Tak trzymaj!

Cieplutko pozdrawiam :-)
Krysia