-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 21 398
ten wiersz ma cieszyć
być lekiem na smutki
które niestety czasem
nam dokuczają
ten wiersz ma smakować
być naszą nadzieją
to ona pomoże nam
zrozumieć los
przecież mamy wakacje
które cieszą pogodą
kwiaty się uśmiechają
słychać ptasi śpiew
w parkach seniorzy na
ławkach odpoczywają
cieszą się daną chwilą
czasem tulą się
dlatego mam nadzieje
że ten wiersz nie nudzi
jego słowa nie bolą
bo są delikatne
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 38 odpowiedzi
- 921 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 949 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 648 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 665 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 509 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@wiedźma Ciekawie poprowadziłaś metaforę sztuki efemerycznej. Zestawienie intymnej, kruchej chwili z bezlitosnym wiatrem-krytykiem jest znakomite! Bardzo podoba mi się motyw soli na opuszkach jako podpisu artysty - niebanalne skojarzenie. Puenta, która spina całość w prywatną "wystawę po jednym pokazie" sprawia, że wiersz jest świetny! -
Przez andrew · Opublikowano
@Berenika97Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez jan_komułzykant · Opublikowano
- E i w rogi kogo? - Logo, kigo* rwie. - A... porę roku? - Mej, a jemu korę ropa. Ale, hę... I po to dyni walę w rogi. Ma amigo rwę, lawiny dotopię Hela. *w haiku i renga -
Przez Simon Tracy · Opublikowano
@Berenika97Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
W zasadzie najważniejszy jest ten fragment zaraz przed tym który zaznaczyłaś. U mnie bohater zawsze żyje i próbuję jedynie pozornie. I zawsze rezygnuję. Nie ma dla niego nadziei ani miłości ani nawet życia. Dlatego jest zupełnie bierny. Woli umrzeć nie próbując nawet bo wie że spotka go tylko rozczarowanie. Ale jego ból będzie wieczny i przetrwa jego ciało. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@LessLove Zgadzam się z Tobą. To rozgraniczanie sacrum i profanum bywa sztuczne - życie samo w sobie nie chce się dzielić na przegródki, tylko przenika się nieustannie, tak jak piszesz. Bliska jest mi ta myśl, że nasza natura nie jest grzeszna, tylko ludzka - że to Bóg chciał nas takimi, jakimi jesteśmy, z całą naszą cielesnością. Akt jako misterium łączące kochających się ludzi – to piękne spojrzenie. I dobrze, że nie sięgnąłeś po gumkę - czasem "nierówności" w tekście są nośnikiem prawdy bardziej niż gładka forma. Autentyczność jest ważniejsza od poprawności.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się