Jeszcze

[Magda Rosa]

Śniłam
Daleko stąd do mnie
Bliżej do lustra Zmarszczek
Do dymu spalonych spojrzeń

Słodko
Przelewać można krew
Pić łzy i znosić miłość
Byle tylko grać

Już wiem
Nie ma mnie w twojej skorupce
Pękłam solą milczenia
zamiast wyrosnąć słowem

A ty
Kształtem serca pozostań
Jutro zapukaj znów
i powiedz Jestem

I tak
zatrzymam ciepło przedrozpaczy
Portret oddechu na szybie
I kocham pośród kłamstw

Zabij raz jeszcze

Tylko pamiętaj
Wróć zanim zamknę

--------------


Niby tak, a nie tak... sama nie wiem:)

Może ktoś coś....albo i wszystko.

Pozdrawiam
MR

[Mirosław_Dębogórski]

Poetycko, i emocjonalnie. Smutno z nadzieją. Miłego...

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

TAK ZGADZAM SIĘ
ACZKOLWIEK KILKA
MAŁYCH POPRAWEK
ALE NIE JEST ŹLE
POZDRAWIAM:)

[bazyl_prost]

skomplikowane jak czerwone wino

[Magda Rosa]

Dziękuję Wam bardzo:)
Mimo wszystko miałam wątpliwości...
Jak to dobrze, że jednak "nie jest źle";)

A poprawiałoby się, poprawiało... gdybym wiedziała co i od czego zacząć.
Jeśli ktoś coś ewentualnie, to będę wdzięczna:)

Pozdrawiam cieplutko
MR

[Gość]

Śniłam
bliżej do lustra zmarszczek
dalej od spalonych spojrzeń
bez przelewania krwi piję łzy
znoszę miłość
niezwłocznie grając


Nie ma mnie w twojej skorupce
pękłam solą milczenia
zamiast wyrosnąć słowem
stawiam na jedną kartę


kształtem serca pozostań
to puste wołanie
lecz ja i tak
zatrzymam ciepło przed rozpaczy
portret oddechu na szybie
i kocham pośród kłamstw

zabij raz jeszcze

tylko pamiętaj
wróć zanim zamknę



Troszeczkę zmieniłam twój wiersz nie wiem czy się podoba
i czy pomogłam
pozdrawiam serdecznie:)