Muzeum histerii naturalnej

[Jan Neck]

od wzroku głów
wiekowych ludzi
zamkniętych w ramach czasu

dzieli mnie kilka kroków
przechodzących osób
bełkoczących o tradycji na suficie
wartkiego nurtu słów
wielkich ledwo mieszczących się w ustach

tafli chroniącej przed duchami
każdej sekundy
podpisanej żargonem dat

uciekam

[Judyt]

już czytałam ten wiersz, podobał się i jest dobry, J.(:

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ciekawy wiersz - Jeszcze wrócę jeżeli czas pozwoli .
pozd.

[M._Krzywak]

Już na początek zaznaczam - wiersz jest dobry. Troszeczkę chwieje mi się metafora pierwszego wersu - nie to, że nie trafna, ale jakoś topornie mi to się kojarzy ("wzrok głowy" - no tak to wygląda).
Za to intrygująca sytuacja liryczna. Podmiot jest obserwatorem, który nakreśla antagonizm pomiędzy żywym, a kamiennym ("ramy czasu" - ja zawsze radze uważać z nakreśleniem czasu, który wymyka się spod kontroli). Jeżeli zwiedzający (bo mam wrażenie, że o nich mowa) zagęszczają atmosferę słowami, niszczy to pewne nacechowanie milczenia. Czyli - kamienny symbol, wokół którego krążą nic nie warte słowa. Tutaj mnie drąży jedno - jak odnieść daty do ram czasowych (bo szczególnie cyfry są nimi) - przez porównanie? Jeżeli tak, to myśl wiersza pasuje do siebie.
Kwestia druga - czego podmiot oczekuje od "ich wszystkich"? Tutaj może być paradoksalna pułapka, skoro on sam stawia się niejako w roli oceniającego, czy też widza.
Ale nie chce już mieszać, jeżeli coś pokręciłem, proszę zrzucić to na karb nocnej godziny.

Pozdrawiam.

[Jan Neck]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wow. Nie mogę powiedzieć, że Pan pokręcił, Panie M. Ta interpretacja przerosła moje oczekiwania dotyczące tego forum. To jest aż zanadto, a czy w sytuacji zanadto można czuć niedosyt?

Co do wzroku głów... Faktycznie chyba lepiej brzmiałoby spojrzenie głów.

Pozdrawiam i dziękuję za wnikliwą analizę (jakkolwiek ironicznie to brzmi).

[Sylwester_Lasota]

Ani wzrok głowy, ani jej spojrzenie mi nie pasuje. Co do całości wiersza, mam mieszane uczucia. Z jednej strony jest dobry, choć te głowy psują nieco wrażenie (może mogłyby być patrzące), gra na wyobraźni, prowokuje do myślenia. Z drugiej jednak strony przekaz budzi we mnie jakiś niepokój.

Pozdrawiam

[Jan Neck]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I cieszy mnie to, że budzi. Ustosunkował się Pan do wiersza i wyraził swoją opinię, za którą jestem wdzięczny.

Pozdrawiam.