Upadek „Ikara”

[Wiesiek Drzewiecki]

Dzisiaj, jak co dzień, normalnie słońce świeci.
Wiatr zwyczajnie wieje i piłkę kopią chłopcy.
Rano, tak jak wczoraj, do szkoły poszły dzieci
I żadnej odmiany nie widzi nikt obcy.

I chociaż w dniu dzisiejszym, komuś z naszych bliskich,
Ubył z jego życia Najważniejszy Człowiek
To świat, wciąż biegnący w swym ruchu kolistym,
Nie wstrzymał tego biegu ni na mgnienie powiek.

Czy mogę Twoje serce odciążyć z tęsknoty?
Czy mogę wziąć na siebie część Twojego bólu?
Nie. Wiem, że nie mogę przeżyć Twej zgryzoty,
Choć przecież nie jestem z zimnego marmuru.

Ale mam nadzieję, że prócz ręki Boga,
Ręka Twych przyjaciół także chce Cię wesprzeć.
I choć dzisiaj pewnie wstrząsa Tobą trwoga
To oni Ci pomogą z twarzy łzy obetrzeć.

Nie dziś i nie jutro, lecz kiedyś w przyszłości
Przypomnij tym co zdążą w swej pamięci zatrzeć,
Że przyjaźń, ta skromniejsza siostrzyca miłości,
Każe wspierać bliskich i wszędzie i zawsze.

[Ewelina Kocur]

Podoba mi się wiersz i to jak w nim oddajesz poczucie bezradności świadka bólu i tęsknoty. To z czym się nie zgadzam, choć to nieistotne, ale napiszę...przyjaźń nie jest skromniejsza niż miłość. Tych pięknych sióstr nie da się porównać.
Pozdrawiam.

[Wiesiek Drzewiecki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że problem polega na odmiennym rozumieniu słowa "skromniejsza".
Dla mnie przyjaźń jest skromniejsza od miłości.
Ale nie w znaczeniu "mniejsza", a tym bardziej nie w znaczeniu "gorsza"!
Tylko w znaczeniu "cichsza", "mniej o sobie mówiąca".
Jeśli kogoś kocham to swymi czynami staram się dać jej/mu to odczuć ale także o tym jej/mu mówię. A jak często mówię o tym i to pokazuję całemu światu.
A o przyjaźni nie mówię. Przyjaźnią kogoś darzę i dlatego ją/go wspieram. Czasem nawet nic nikomu o tym nie mówiąc. Bo przyjaźń jest (właśnie) SKROMNA.

Tak ja rozumiem słowo "skromność". Jeśli nieumiejętnie to przekazałem, to przepraszam.

[Ewelina Kocur]

Zawstydziłeś mnie. Masz rację. Powinnam właśnie tak to zrozumieć. Skromna czyli nie manifestująca swojej obecności, a na pewno nie gorsza. Wiesz ta skromność dodaje jej piękna. Siostra miłości bardziej mi się podoba, ale pewnie nie powinnam porównywać ich urody. Są różne. Twój wiersz dotknął napiętej we mnie struny. Jestem zła na miłość.
Pozdrawiam.