Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zza przyciemnionych szkieł oczu
Ukrytych przed słońcem
Pod parasolem myśli
Siąpiących niechcący
Nad ziemią znaną
I niebem tak mało znanym
Ktoś stanął… czas stanął…
Czy zdąży…

Pod szklanym oknem jednego spojrzenia
Otworzyć drogę jakby na skróty
Uchwycić w locie
Cień migoczący
Niepewnym jutrem
Tak pewnie szepczący
Że wierzy…? uwierzyć…?
Nie kończyć…?

Opublikowano

Uwierzyć! Zawsze trzeba wierzyć w happy end. Zawsze trzeba wierzyć, że można dogonić jeszcze uciekające szczęście.
Ładnie i oryginalnie napisane. Podoba mi się i treść, i niebanalna forma.
Pozdrawiam.
Oxy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję Oxy. Oczywiście wiary w happy end nigdy za wiele. W tej chwili najważniejsze dla mnie jest to, że wiersz Ci się podobał. I to jest ten happy end! Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Okruszku i Orzeszku... Jeśli dwie osoby mówią to samo jednocześnie, nie mogę zwątpić! Dziękuję ciepło za pozytywny komentarz.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wiersz zmusza do refleksji - ciekawie napisany .
Zatrzymuje czytelnika na dłużej - nie na chwilę.
pozd.
A we mnie stale wątpliwości, czy to moje pisanie ma jakiś sens... Tym bardziej dziękuję za komentarz, który dodaje mi trochę nadziei, że może nie jest tak źle? Dziękuję serdecznie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Na pewno... brakuje odpowiedzi. Jest początek, a koniec gdzieś pod znakiem zapytania. Ale tak miało być Sylwestrze. Dziękuję, że zatrzymałeś się przy tym wierszu, mimo, że taki nieczytelny. Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • palcami – w głąb śladu ukłucia. i przesuwam ku dołowi (uczucie, jakby głaskało się chropowaciznę kory).   drzewo jest umowne i rośnie na płaskowzgórzu, pod którym rozciąga się sieć kanałów przełazowych, co wiodą z materii na przestrzał, po dzikich skrótach. ambiwertycznie tam: trochę z krzykiem, nieco poniżej słyszalnych tonów (ileż odczytasz w tym znaczeń, Skarbie! a w każdym będziesz mogła się zatracić!).   opuszki blaszannieją i staję się niewidomym wiertaczem. paluchami – w głąb języka, niech zwinie się w rulon! – robię dziecinnie obraźliwy grymas w kierunku każdego, kto chce, by skończyło się meandrowanie, dróżki biegły jedynie prosto.
    • "Ptaki Wątpliwości"    Nie sposób się pozbyć krążących nad głową ptaków wątpliwości, które w czaszce kołują. To wyobraźni naszej w sferze lękowej, dawnych traum strachy na nowo się snują.   Przetwarza przestrogi nasza wyobraźnia, zmieniając rajskie ptaki w krwawe nietoperze. Drogą wspomnień kroczy głęboka bojaźń, aż nad logiką panika górę bierze.   Warto analizy przegonić w zamyśle, usłyszeć te ptaki – jak i co śpiewają? Ich pieśni treść ocenić w swym umyśle: czy krążąc nad nami, prawdy nie skrywają?   Może to posłańcy, co w mroku zastygli, by chronić przed naszą powtórką upadku? Choć dziobią boleśnie i kłują jak igły, szukając w chaosie, niosą prawdy świadków.   Więc nie buduj klatki z grubego metalu, bo lęk karmiony milczeniem wzrasta. Rozszyfruj to echo goryczy i żalu, zanim w nim zniknie nadziei namiastka.   Gdy wreszcie zrozumiesz ich skrzydeł szelest, oswoisz te cienie, co cię przerażały. Wątpliwość to tylko umysłu jest stelaż, byś w nową drogę wyruszył już cały.   Leszek Piotr Laskowski
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos, @Poet Ka, @LessLove, @viola arvensis, @Berenika97, @hollow man, @Waldemar_Talar_Talar, @Łukasz Jurczyk, @Rafael Marius, @Jacek_Suchowicz, @[email protected], @violetta Dziękuję wszystkim za komentarze i polubienia. Pozdrawiam serdecznie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Poet Ka Dziękuję za tak wielkie słowa uznania. Nic nie źle :)@Proszalny Cieszę się :)
    • @Poet Ka czyli światelko w tunelu, latarnia, a może samo życie panta rej i już
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...