Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Upadek Grecji / w końcu ukońcozny :D/

adolf
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adolf

adolf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nad Akropolem w tą ostatnią noc
Do snu burzowe się układa niebo
Kołysze chmurą zerwany z niej grzmot
i koi ludzkość wielką przepowiednią

Dogasa ogień przed świątynią w Delfach
Zasłony dymu wiatr w pokojach zdziera
„najbliższą przyszłość zapiszemy w cieniach
Naszych rycerzy i w srebrze oręża”

Ostatnie fale ostatniego morza
Stygną w bezruchu ożywiając rzeźby
Spienia się kamień i krew na posągach
Tym umrzeć karze, co mieli być wieczni

Jeszcze języków śmierć splątać nie umie
Ale już kwitną na nich słowa dawne
W Olimpie pachnie tylko drewno trumien
Meduza bogów przemieniła w kamień.

I trzeci aktor, za nim pierwszy, drugi
Ze sceny schodzi wbrew Sofoklesowi
I pieśń żelazna ścina wszystkie chóry
I kształt się tworzy wbrew Euklidesowi

Już marmur barwę przybiera zieloną
I to co wieczne nagle zrozumiało
Nie ma wieczności, kiedy brak jej bogom
że się zakończy, gdy Nowi nastaną.

I sztylet srebrzy oddech już ostatni
Blade chorągwie uciekają z wiatrem
Tak się nie miało nigdy tu wydarzyć
A tak się kończy nieskończone arche

Byłoby kłamstwem,rzec, że się nie spełnia
Co powiedziała przed wiekami Pytia
Po prostu ludzkość od wieków jest niema
Choć zna odpowiedź, nie umie zapytać

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Tylko westchnienie

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      kolejny dzień i noc minęły bezpowrotnie pozostało po nich tylko westchnienie którym oddaje hołd temu co było co przeminęło co pozostawiło po sobie tło proszące o spełnienie które staje się coraz trudniejsze z powodu przemijania tego co w nim najpiękniejsze
    • Toyer
      Pogrzeb samego siebie

      Przez Toyer · Opublikowano

      Na moim pogrzebie nie było żałobników, ksiądz mszy nie odprawił  płakał tylko nieboszczyk.   Na moim pogrzebie nie leżałem w trumnie w urnie ciała tylko dusza cicho łkała.   Na moim pogrzebie dzwony nie biły, cmentarz bólem poświęcony, raz po razie umierałem.   Krzyżem pod krzyżem miłość pogrzebałem na własnym pogrzebie.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Ja się nie wstydzę wy powinniście

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Adam Zębala - dzięki - 
    • Florian Konrad
      Idyllęta

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      Idyllęta nie chodzi o oszustwo, mitomanię, czy dziecięcą skłonność do fantazjowania. ta kreacja-konfabulacja nie ma w sobie nic z afirmowania zbawiennych mocy  wyobraźni, jej sił stwórczych. co więc chcę przekazać? drabinę w moim domu, wiodącą na strych. widzisz, jak pusto? ładnie wysprzątałem, zabawki, ubrania po zmarłych, czarno-biały telewizor, dziesiątki innych, mniejszych i większych śladów dawno zamkniętego czasu poszły na wycieczkę w ogień, lub na śmietnik. zostały dwa worki z doniczkami. za życia mamy w domu było pełno kwiatów. teraz też są, ale kaktusy, a to nie to samo. kaktusy – prawdziwy metal, Gorgoroth pośród roślin. patrz tu: peerelowskie ceramidło. jest z gliny i absolutnie pozbawione cech drapieżności. proponuję ci zabawę: wyobraź sobie, że na tej, od dawna nieużywanej doniczce zasadza się wielki świat, jest ona esencją przygód, pełni życia! tą, wyekspediowaną lata temu na strych doniczką, wygrywa się wojny, podbija księstwa! patrzysz na nią i jesteś bon vivantem i/albo macho, do tego – miliarderem ze szlacheckiego rodu, Sławoszem Bondem-Poniatowskim, lecisz z nią, na niej, w niej i dzięki niej w kosmos, odzierasz z życiorysu Aleksandra Dobę, Brada Pitta, Johnny'ego Deppa, dzięki doniczce wynajdujesz lek na wszelkie rodzaje raka, więcej  – stwarzasz panaceum, kamulec filozoficzny, podrywasz każdą kobietę (czy mężczyznę, whatever), pusta skorupa z czasów Polski Ludowej zapewnia ci niekończącą się sławę, bogactwo nie do ogarnięcia rozumem i rozum właśnie. doniczka – byle co podniesione do rangi cudu, banał w koronie? raczej szukanie okazji, by być. dopatrywanie się nieistniejących zórz na zasnutym chmurami niebie. grzebanie palcami we własnym mięsie, niby w niecce z pulpą tuż po świniobiciu, by znaleźć drugi endoszkielet, ten, o którym milczą podręczniki anatomii. polowanie (czy mające w sobie coś z kłusownictwa?) z siatką na urwisujące w leśnych gęstwinach, ukryte w trawie i za meblami dzieciaki, którymi byliśmy. odgruzowywanie bajek.
    • Leszczym
      Marmur

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @viola arvensis Dziękuję :) @Berenika97 Bereniko 97, niezmiennie dziękuję, natomiast prawda jest taka, że absolutnie nie pamiętam słów króla Stasia i nawet nie wiem o kim mowa i co powiedział. Jeśli się zbiegłem z tymi słowami to tylko dlatego, że jakby sam do nich doszedłem :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...