Pianistka

[Dama Kameliowa]

Gdy wracam do domu,on pochłania mój
nic nie widzący wzrok
Siadam przy nim codziennie
Spoglądam na kosteczki,
które czarują mnie swą bielą i czernią
Ich blask wpada do mych jeszcze
nie rozbudzonych po nocy oczu

Delikatnie i nieśmiało sunę palcami
po jego kosteczkach
Każda pod mym dotykiem wydaje dźwięk
Moje pianino żyje
Im bardziej pieszczę kostki
tym tkliwsza muzyka się wydostaje

A gdy nastaje cisza
Ogarnia i mnie i dom
I tylko gdzieś dookoła roznosi
Się ta tkliwa melodia, co budzi
mnie każdego dnia
I zamusza abym dotknęła
Zimnego plastiku pianina

A gdy przychodzi mi występować
lawiruję zręcznie pomiędzy klawiszami
I tak zaczyna się mój taniec na linie
A gdy kończę już nie ma ciszy
Są oklaski i krzyki
Lecz dla mnie ta cisza trwa wiecznie
I tylko tkliwa melodia budzi mnie do życia....