Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Straciłam Cię nim dobrze cię poznałam
Straciłam Cię nim na dobre przyszedłeś
Straciłam nim się przywitaliśmy

Nastała nieokreślona cisza
Moje myśli biegały to tu to tam
Przytulały sie do każdej przeszkody
Tylko nie do ciebie

A gdy tak wspominałam i zastanwaiłam się
Kiedy przestanę o tobie myśleć
Zapachniało latem, i twoimi włosami
Tak bardzo marzyłam o tobie,o
tej chwili kiedy będę mogła stanąć
obok ciebie

Kiedyś rzeka grała nam pieśń,
a drzewa szeleściły jej słowa
Zasłuchana zapomniałam o wszystkim
Co mnie otacza,dałam ponieśc się
muzyce,stałam tak obok napelniona tą pieśnią

Myślałam,że już zawsze będziemy podążać
przez życie za rękę
Zdawało mi sie,że jestem małym dzieckiem
Byłam taka szcześliwa
Lecz coś było nie tak
Ludzie byli bardziej smutni niż radośni

Gdy odszedłeś zostałam sama ze sobą
Każdy przechodził obok mnie obojętnie
A ja smutniałam z każdą minutą swojego bytu
I wiesz tak sobie pomyslałam,że niepotrzebnie
Ci mówiłam "kocham"
Może gdybym nie kochała,to bym cie nie straciła?

A tak straciłam Cię nim się pożegnaliśmy
Straciłam Cię nim odszedłeś
Nie umarłeś,a dla mnie jesteś martwy
A przeciez martwi nie wracają

Straciłam Cię na zawsze...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...