Kamień / rimejk baardzo stazrego sonetu :)/

[adolf]

Skruszy się skała, kiedy Niebios dotknie
i z siebie zrzuci, w skurczu, serca kamień
a ten spadając łuk nieba naciągnie
I w znak wygodnie ułoży się na dnie.

Życie erozją spisze jego dzieje
Jak rylec w płytce, znaczył losy Rzymu
Starość go zmieli, z siwej skały w zieleń
a wiatr rozwieje resztki jego pyłu.

Lecz go ocali, przed zniknięciem rzeźbiarz
Milion kamyków rozsypie po niebie
Aby gwiazd światło, mogło je pozbierać.

A on pył wtedy, ze świata wyniesie
Stłuczoną rzeźbę ułoży w człowieka
Kiedy się kamień upomni o serce

------------------------------

oryginał

Skruszy się skała w górę nieba patrząc,
I może z siebie kamień serca rzuci,
a ten spadając w niebie łuk zakreśli,
I w znak wygodnie na dnie się ułoży.

Zieleń erozją o sobie przypomni,
Jak laser znaczy ścieżki pamiętania,
Młode kamyki narodzą się z niego,
W świat ruszą dalej - gdzie wiatr je poniesie.

Pytam: co ze mną, rzeźbiarzem - wędrowcem
Czy kształt mam wlewać w skały nie w kamienie,
Czy zbierać pyłki i w miód je przemieniać?

A jednak zbieram mój pieniądz - kamyki
I za nie u nich kupię garść ich słowa ,
Posklejam zdaniem i rzeźbę odtworzę

[teresa943]

A on pył wtedy, ze świata wyniesie
Stłuczoną rzeźbę ułoży w człowieka
Kiedy się kamień upomni o serce

Bardzo głęboka myśl warta zastanowienia.
Jeszcze wrócę poczytać.
Podobają mi się obie wersje.

Serdecznie pozdrawiam.

[adolf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no ale pierwsza ma rymy :] od dawna już miałem zamiar poprzeprawiać moje stare wiersze. Bo keidy je pisałem nie umiałem jeszcze połączyć sylab, średniówki, rymu z treścią, obrazem i metaforami :)) więc pomijałem rytm i rymy, ale obiecałem sobie, że kiedyś je przeprawię na pełnoprawni płynne :)))

pozdrawiam i dzięki za wgląd.