Lukrecja

[Dama Kameliowa]

Z piekła rodem to kobieta
Tak to stamtąd jest zrodzona
Władza jej urodą okupiona
Życie śmiercią zhańbione

Po czarnych dywanach dunie w dół
Lecz czy starczy czerni dla tak złej kobiety?

Pozwolono dziewczynce być królową
A ona stała się zła
Wielu skuszonych jej pięknem poległo
Czy to od trucizny, czy to od miecza
Matkom odbierała synów, żonom mężów
Kobietom kochanków

Lecz można by nad nia zapłakać,
bowiem smutna to kobieta
Miłości pragnęła, lecz nie lubiła sprzeciwu
Odrzucona przez społeczeństwo,
nazwana przeklętą
Płakała do Boga nad swym nieszczęściem

Aż raz nie wytrzymała otruła i siebie i syna
Umarli w ramionach, kochając się razem
On poszedł do nieba ona do piekła

I tak swe życie zakończyła
Kolejna śmierć ją zhańbiła

[Agata Dubel]

Witam serdecznie!!!
Kolejny prześliczny wiersz:)))
wzruszający i pełny bólu
pozdrawiam cieplutko

[bazyl_prost]

zbiera mi się to między palcami nóg po długim dniu

[Dama Kameliowa]

och Bazyl te twoje komentarze żałosne,postarj sie z siebie coś więcej wycisnąć.I grzeczniej proszę,bo cchamstwo sobie wypraszam,jak ci nie pasuje,to nie komentuj,nie zyczę sobie czytać twoich komentarzy

[Otori Mononoke]

piękny wiersz
pełen bólu i cierpienia

i mroku...








zupełnie jak ja