Po prostu miłość

[Dzastin ss]

Co ludzie wiedzą o miłości?
Dla niektórych to tylko wspomnienia z przeszłości,
A dla innych czas teraźniejszy,
To piękny temat do pisania wierszy,
Takich szczerych, lub miłosnych,
Nie zazdrosnych,
Wierszy o jedynej osobie,
Nieraz człowiek w myślach skrobie,
Aby przypomnieć sobie,
I przypomnieć Tobie,
O jedynej osobie,
Miłość dna nie ma,
Uczuć morze,
Nawet zdrajca się ukorze,
Miłość prawdziwa, to miłość szczera,
Godna zaufania i poświęcenia,
Pisać trzeba mądrze,
Tylko do tego dążę,
Miłość to droga życia,
Przed nią nie ma ukrycia,
Nie można jej skrywać,
Miłości nie wolno ukrywać,
Bo ucieknie,
Z serca Twego krew wycieknie,
Będziesz żałował, będziesz zraniony,
Zdenerwowany i gnębiony,
Choć chcesz zapomnieć,
A serce nie,
Ono już od Ciebie lepiej wie,
Co czujesz? Nad czym główkujesz?
Jeśli nie kochasz szczerze,
To jakoś Ci nie wierze,
Abyś nie pamiętał,
Będziesz się pałętał,
Wśród ludzi, chcesz kogoś znaleźć,
Choć mógłbyś szaleć,
Każdy Cię ominie,
Pamięć po tobie zginie,
Zostaniesz z samotnością,
Twoją najgorszą złośliwością,
I myślisz sobie, gorzej być nie może,
A jednak,
Gdy nawet samotność Cię opuści,
Bo Twe serce do tego dopuści,
Zostaniesz sam, na sam...

[Adonis]

Poezja to jeden z najlepszych sposobow na opisanie miłości.
Jednak zaden wiersz nie odda całego jej piekna mimo to uchwyciłes wpływ jaki potrafi wywrzec na człowieka i role jaka odgrywa w jego zyciu.
Niezła kompozycja mimo rymów AA udało Ci sie zbudowac utwór który dobrze sie czyta ale gdybys go nieco skrócił czytało by sie jeszcze lepiej.
Nie chodzi o to ze zawarłes niepotrzebne informacje tylko ze niektóre przezycia mogłes ukryc uzywajac jezyka ezopowego.
W ten sposob wiersz nabrał by własciwej dla tego rodzaju tematyki tajemniczośći i subtelnosci.
Czytelnik byłby wtedy bombardowany obrazami miłości w kazdej linijce krócej ale za to intensywniej.
Pisz dalej .
Pozdrowienia

[czuła-ja]

Witaj.
Mnie Twój wiersz się nie podoba. Niepotrzebne powtarzanie takich samych treści w sąsiadujących wersach, np.
"Nie można jej skrywać,
Miłości nie wolno ukrywać".
Mam wrażenie, że pisząc w ten sposób, traktuje się odbiorcę, jak jakiegoś debila, który nie jest w stanie sam zrozumieć (mało z resztą skomplikowanej) treści.
Poza tym do kompozycji zakradł się chaos. Nieuporządkowanie pod względem treściowym, bałagan w rymach. Fakt, że większość rymów o układzie AB, jednak między nimi nieuzasadnione przerwy pozbawione rymów. Większość, to rymy żeńskie, bezpodstawnie przemieszane jednak z męskimi [(...) nie, (...) wie]. W moim odczuciu jakoś to ze sobą nie koresponduje.
Użyte kolokwializmy: główkujesz, pałętał- sprawiły, że czytając czułam się... zażenowana...

Oczywiście, o Miłości każdy może pisać na swój własny sposób. To piękne, że Miłość wyzwala takie emocje, że chciałoby się je jak najwierniej oddać. Wychodzi to raz lepiej, raz gorzej. Warto popracować nad tym by było dobrze;)

[Otori Mononoke]

ja wcale nie znam sie ani na miłości, a już tym bardziej na wierszach, ale myślę, że jest całkiem dobrze

tylko zgadzam się z czułą-ja, że denerwujące są kolokwializmy i podobne treści w sąsiednich wersach: uwierz mi, że wtedy niedobrze sie czyta

fajnie, że napisałeś taki wiersz
pisz dalej

pozdrawiam