a kości zostały spalone

[Hanna Kilt]

"a kości zostały spalone"

mogliśmy rozmawiać godzinami
zagryzając Arystotelesa pleśniowym serem
a powietrze pachniało cynamonem
mówił że to przyjaźń
że nie zburzą jej
trąby jerychońskie
ani miłość

miał mnóstwo kobiet
kochał każdą z nich po części
starając się złożyć je w całość

pamiętam jak malował obrazy
zapach olejnych farb
i taniego wina
- Bóg nam nie potrzebny -
mówił
zarysowując kontury naszego wszechświata

co tydzień przenosił góry
nową wiarą odkopywał stare teorie
niepotrzebnie wychodził
poza ramy własnego czasu

podobno to była żyletka

płatki krwi na rozciętych nadgarstkach
zasychały godzinami
- miał takie delikatne ciało

jeszcze piętnaście lat temu
piasek po którym stąpał
zbierałam do plastikowych woreczków
dzisiaj zdjęłam gipsowy odlew
jego twarzy

[Dotyk]

Widzę, że nadchodzą dobre wiersze w końcu. Co za szczęście.

Pod wrażeniem dużym.

Mirka

[Klaudiusz]

bardzo lubię ten styl...ale momentami wyczuwałem szblonowosć...
co nie zmienia faktu ze się podobało, i prawdopodobnie jest to bardzo dobry utwór...
pozdrawiam

[Hanna Kilt]

miło że się podoba, ale niestety jest parę momentów sztywności ale nie wiem jak się ich pozbyć, nie dzisiaj..

[Alicja Powroźnik]

"płatki krwi na rozciętych nadgarstkach
zasychały godzinami
- miał takie delikatne ciało"


brak mi słów
kłaniam się nisko
wkładam do ulubionych
jakbym go skądś znała...

[sub]Tekst był edytowany przez Alicja Powroźnik dnia 30-07-2004 09:56.[/sub]

[teraa]

uwielbiam wiersze które maja elemnty opowieści, opisu, powiedziane wprost a gdzieniegdzie piękną metaforą... cudowny wiersz... na pewno najlepszy jaki czytałam dzisiaj... ale nieładnie pisać taki wiersz... bo czytelnik taki jak ja moze mieć akurat zły dzień... bardzo zły dzień, moze go to ruszyć... może się popłakać... oh Pani Halino... nigdy Pani tego nie zapomne...

rym który sie pojawił też swietnie współgra z całoscią... nic dodać nic ujać...

obiecuje sama sobie ze w takie dni nie czytam już więcej wierszy z elementami samobójstwa... przynajmniej nie takich dobrych... bo w takie dni to ja nie lubie płakać... ot co

pozdrawiam
Tera

[Emilia Zone]

w niektórych momentach doskonałość wiersza się łamie
ale są to malutkie momenciki, które nie przeszkadzają w odbiorze jakże pięknej całości :))

lekko pisane, lekko wolno czytane
rozlewał się cichutko po mojej duszy
aż w końcu wywołał dreszcz..
"płatki krwi na rozciętych nadgarstkach
zasychały godzinami" - najbardziej

ah.. cudeńko
gratuluję :))

pozdrawiam
Emilka

ps. po przeczytaniu takiego wiersza wraca wiara w ten portal :)

[Hanna Kilt]

Dziękuję za komentarze:) normalnie nie wierzę że nikt nie doszukał sie niedociągnięć:) ale jak już na wszystko odpisuję, to muszę przyznać, że ten wiersz po prostu do mnie przyszedł o 5 nad ranem, obudził i nie pozwolił zasnąć dopóki go nie zapisałam, ale przyznam szczerze, że jest taki trochę ze snu i taki trochę nie mój... Boję się, że przeczytałam coś kiedyś i to utkwiło w mojej pamięci, a potem podświadomość napisała, także jeśli ktoś coś takiego czytał to czekam na znak:)
pozdr.

[Luthien_Alcarin]

bardzo dobry-ma klimat, jasny , przejżysty... naprawde ciekawy utwór
Najlepsza piersza strofa-zawiera najciekawsze metafory

Pozdrawiam

Agata

[Hanna Kilt]

hmm, dziękuję:) tylko nie zawsze metafory potrafią być trafione i w nich trudność ale też możliwość interpretacji:)
pozdr.

[Hanna Kilt]

wersja odchudzona dla zainteresowanych:)
pozdr.