Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Bezbronne

Katarzyna Leoniewska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Katarzyna Leoniewska

Katarzyna Leoniewska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

znam lepsze sposoby niż liczenie par oczu
które przypadkiem mogą cię zobaczyć
prawdziwą

taniec w za wysokich szpilkach
krok pewny do pierwszego
złamania obcasów

czasami zapominasz się i przestajesz mówić
szczelina między głosem a prawdą
jeśli nie zatrzaśniesz drzwi na czas

możesz być prawdopodobna

Emu Rouge

Emu Rouge

Opublikowano
Opublikowano
znam lepsze sposoby niż liczenie par oczu
które przypadkiem mogą cię zobaczyć

czasami zapominasz się i przestajesz mówić
szczelina między głosem a prawdą
jeśli nie zatrzaśniesz drzwi na czas

możesz być prawdopodobna

to jest ok. Reszta chyba mniej, wg mnie. Z formalnych rzeczy razi mnie 'prawdziwą' zestawione z 'prawdą' trochę dalej. Fragment z tańcem nie pasuje mi do pozostałego tekstu, ale to pewnie kwestia wysoce subiektywna.
pozdr aga
JacekSojan

JacekSojan

Opublikowano
Opublikowano

rozumiem tekst, bo drzemie tu problem ontologiczny - prawda, czyli rzeczywistość , którą nie jest tak łatwo zidentyfikować, zwłaszcza, że jak sugeruje tekst - my jesteśmy tą prawdą...zatem inetelektualnie nie jest to banalne;
ale poetycko mało pociągające - artyzmu za grosz...
J.S

emil_grabicz

emil_grabicz

Opublikowano
Opublikowano

Są różne typy kobiet. Nimfomanki, cichodajki, święte, jak Matka Teresa, uwodzicielki, Dominy, ale najgorsze są "udawaczki" na tzw. wybiegu do "kariery" na męskich barkach i nie tylko. Spodobał mi się ten wiersz, bo jest prawdziwy i opowiada o labiryncie życia - życia za wszelką cenę. Pozdrawiam Cię Kasiu... :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • marzipan
      Aleksander (1). Nawiązanie połączenia.

      Przez marzipan · Opublikowano

      @vioara stelelor To proste.   Pogodzić się z brakiem wpływu lub jego ograniczeniem na okoliczności z zewnątrz.   Przyjąć, że te okoliczności mają wpływ i jak najbardziej są w stanie człowieka kształtować.    Być tego świadomym - samego procesu i wywołanych przez niego zmian. Nie pozostawać biernym. Przeciwdziałać i dążyć do tego, by stawać się kimś, kim chcielibyśmy być.   Przytoczona maksyma autorstwa Junga jest zbyt radykalna, chyba że jej jednostronność jest bardziej stylizacją aforystyczną.   Bo w ostatecznym rozrachunku to nasze wybory świadczą o tym, kim jesteśmy - nie to, co nas spotkało. Ale to co nas spotkało, miało również siłę oddziaływania. Warto o tym pamiętać.
    • Konrad Koper
      Fizyczny ?

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Potrzebna jest energia by nadać formę - może odwrotnie   @Konrad Koper Rozwinę pomysł...  
    • leszek piotr laskowski
      Chaos końca bycia

      Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano

      "Chaos końca bycia" Jestem tu chwilą, ten świat nie istnieje, masz swój przed sobą, jego się śmieje. One cierpią i płaczą, ono biega i krzyczy, oni śpiewają, ona w łokieć ryczy. Tamci przechodzą im przed samym nosem, tamte sobie tańczą, wszystko jest chaosem. Ci tylko milczą, wzrok w ziemię wbity, tamten się modli – plan nieodkryty. Ten szuka drogi, choć nie ma celu, inni się śmieją wśród kłamstw tak wielu. Czas się zatrzymał, a jednak pędzi, życie krawędzią w cieniu krawędzi. Słońce już gaśnie, księżyc się budzi, prawda się chowa w tłumie tych ludzi. Morze faluje, brzeg tracąc z oczu, wszystko utonie w gęstwinie nocy. Tamto przemyka jak cień po ścianie, to, co minęło, już się nie stanie. Ptaki kołują nad pustym polem, chaos jest królem, lęk jest symbolem. My tu stoimy pośrodku burzy, nikt nie wie: ile? chwila się dłuży. I choć się wszystko w pył drobny kruszy, ty jesteś lustrem tej wielkiej głuszy. W końcu i echo w gardle ugrzęźnie, ciemność nas wszystkich splącze najwięźlej. I gdy się wyłoży ostatni już z nas, zostanie tu tylko pusty, niczyj czas. - Leszek Piotr Laskowski
    • Gra-Budzi-ka
      O pewnym mieszkańcu Dalekiej Północy:

      Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano

      Żeby nie chwalić dnia przed zachodem słońca, z pochwałami czekał, aż do lata końca.
    • Le-sław
      WIOSNO, DZIEWICO LEKKICH OBYCZAJÓW

      Przez Le-sław · Opublikowano

      @KOBIETA Especially for you: Żyję z Bogiem i ludźmi. Nie nudzę się też ze sobą. Czytam, piszę, słucham, gram, uczę się. Wierzę i medytuję na pozytywnych uczuciach... Niestety, w marcu "wywaliło mi bezpieczniki i piszę wierszyki". Sorry. Na szczęście wkrótce rozpoczyna się sezon budowlany (rozbudowuję letnią chałupkę) i będę zajęty.   Z facetami utrzymuję kontakty rzeczowe - zawsze konkretne i przedmiotowe. Jeśli chcą konfrontacji, to jej nie unikam, ale nie pastwię się nad "poległymi", a własne rany goję natychmiast.  Faceci są słabsi od was - mniej wytrwali i mniej metodyczni - z reguły prości jak kij od szczotki, co bywa często mylone z "męskością" i stanowi przedmiot kultu :-)   Dla kobiet mam tylko miłość i ciekawość, taka skaza rodzinna. W korpo pozwalałem Im być kobietami, co notorycznie wkurzało przełożonych, którzy musieli nas doceniać. Nauczyłem Je wygrywać z facetami i pozostawać kapryśnymi, niestabilnymi, uroczymi, tak jak chciały - ale w pracy były niesamowicie skuteczne - dla siebie i... dla mnie. Pielęgnuję wolność w kontaktach z ludźmi. Nie we wszystkich "zawodach" startuję, ale daję z siebie wszystko.  "Więcej grzechów nie pamiętam i..." za żaden nie żałuję. To koniec moich zeznań na zawsze, pamiętaj K. Teraz tylko o wiośnie i Księżycu...  :-)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...