Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wędrowiec

Vendy
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Vendy

Vendy

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Wędrówka w takt
Po drodze kurz wędruje
Polami się snuje
Ja ze swą gitarą
Przysiadłam na skraju drogi
Patrzę w dal i pieśń maluję
Uwalniam od butów nogi
Nuty , poruszając struny
Po polach rozsiewam
Jak roślin odnogi
Pójdę na miedzę
Bosymi stopami
I pozostawię osadę za mymi plecami
Będę nozdrzami zapach wiatru chwytać
I o nic nie będę pytać
Usiądę sobie nad rzeczką
I dłonie zanurzę
Będę podziwiać widoki i wzgórze
Wsłucham się w melodię przyrody
A gitara – ma przyjaciółka
Wydaje delikatne dźwięki
Wtórując naturze
Pomaga zagłuszyć burze
I życia udręki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      wczoraj

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Sprytna "Makowa Panienka" z Ciebie. Maki w sukienkach mieć przy sobie, blisko - przynoszą radość  duszy i ciału...
    • Poet Ka
      Et in Arcadia ego

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Et in Arcadia ego   Wzorowe świadectwa Książki z dedykacją U dziadków i ciotek Za rzeką i morzem   W panamie ze słomy Utonę w śmiechach Pluskach wobec ciszy W błogim rozmarzeniu   Pikniki nad rzeką  Badminton i karty Kryminały krwawe  I filmy video    Babci dłoń na czole I jej słodkie oczy Przyjaciół gromada Miłosci bez liku   I torty maślane I rurki kremowe  Kompoty z porzeczek Smaki pastelowe   Szałasy i łuki Kartofle z ogniska Małpy pluszowe Naleśniki z serem   I na łąkach kwietnych Polnym bezkresie Będę leżeć miękko Z nadzieją na przyszłość    Nadzieja i zieleń  Czysta tak jak kiedyś  Nie ma i nie będzie Piękniejszego świata   Odleciał jak gołąb Wziął ze sobą duszę
    • Alicja_Wysocka
      wczoraj

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove Ale maki... mają takie płatki podobne do materiału, nawet trochę przezroczyste.  Kwitną zazwyczaj na początku lata. Mam je w domu na ścianie za szkłem, w antyramie - przynajmniej nie zwiędną.   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @wiedźma   A co. Wiatr może, to ja też    
    • wiedźma
      Trwanie w nadziei

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Poet Ka Jest on o nadziei, która nie krzyczy i nie ratuje. Ona tylko pyli światłem jak ćma w słoiku. Uderza skrzydłami o szkło, bo nie umie inaczej, mimo uwięzienia daje  z  siebie wszystko.  Mówi też o tym , że w ciemności ktoś wypowiada imię. Ten głos staje się echem, odbija od szkła i zostaje. I wtedy w dłoni ściskam kamień, bo to jedyna rzecz, która jest jeszcze cała.  Jest też o  tym, że trwanie nie wygląda jak siła. Wygląda jak drżąca ręka i gasnący żar papierosa. Jak trzymanie się byle czego, żeby nie pękać. Na koniec tlli się iskierka nadziei.   Dziękuję za komentarz . Spokojnej nocki.
    • Alicja_Wysocka
      Dzisiaj

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Nata_KrukTy z tytułem 'Dzisiaj' a ja - 'wczoraj'  Czytam jakby to był wiersz o śmierci Ludzie podświadomie wiedzą, że to nastąpi („ktoś kiedyś i tak”). Wolą jednak odsuwać tę myśli w daleką przyszłość  Puenta: Słowo „dzisiaj” brutalnie przełamuje ludzkie plany i nadzieje na czas, którego już zabrakło.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...