Almare Opublikowano 21 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 21 Kwietnia 2009 - podróż przed końcem niespieszna ciekawi nawet źdźbło trawy chęć zabrania ze sobą nikłego zapachu rosy błysku światła na niej słońce przygasa znużone cienie wysyłając po ciemność rozściela wędrowcom nadzieję gwieździstą drogę do ramion ciepłych domu mrok koniecznością by mogło toczyć się dalej może kiedyś powrócę może napiszę wiersz lub poemat i dam ci bukiet kwiatów – mamo
Oxyvia Opublikowano 21 Kwietnia 2009 Zgłoś Opublikowano 21 Kwietnia 2009 Ładne. Przypomina mi jeden z moich ulubionych wierszy Staffa:Zostanie kamień z napisem: "Tu leży taki a taki". Każdy z nas jest Odysem, co wraca do swej Itaki. U Ciebie podobna metafora podróży i powrotu. Pozdrawiam. Joaśka.
teresa943 Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Czytam i powracam...pięknie... serdecznie pozdrawiam :))
Magda_Tara Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 przepiękny wiersz o odchodzeniu o tęsknocie, której nie sposób ukoić dziękuję, Almare za przypomnienie :)
M._Krzywak Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Świetne wyczucie nastroju - ciemność zapadająca, zamieniająca się w mrok, ale są dwa światła - słońce (czytam:życie) i gwiazdy (czytam:to, co po nim, w dodatku - bardziej tajemnicze). Z drugiej strony - podmiot zdaje się być kimś, kto odszedł i zamierza powrócić. Ta wieloznaczność tekstu jest dla mnie łakomym kąskiem - to trudny tekst, ja osobiście nie jestem do końca pewny trafności interpretacji (pomijając już dwa pierwsze narzucające się odczyty). Bo nie wiem, czy jest to bardziej o odchodzeniu, czy o powrocie... Ja lubię, tak trzymać! Pozdrawiam.
Almare Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dzięki, pozdrawiam. Pozdrawiam.
Almare Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. to ja dziękuje! masz rację, tej tęsknoty za domem, matką i światem, który mówi nam: cześć - nie można ukoić. :) pozdrawiam P. s. jutro trzymam.
Almare Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dziękuję za czytanie i powroty do wiersza. jeżeli wzruszył, to autor jest szczęśliwy, może Ona przeczyta i też się wzruszy. pozdrawiam.
Almare Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Jeżeli przypomina Staffa, to jestem bardzo zadowolony! Mam nadzieję, że podróże, również tam, są możliwe. :) pozdrawiam.
Almare Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. fajno, że się podobało. :)) pozdrawiam.
Bernadetta1 Opublikowano 22 Kwietnia 2009 Zgłoś Opublikowano 22 Kwietnia 2009 wzruszajacy i trafiający do czytelnika:)pozdrawiam:)
Almare Opublikowano 24 Kwietnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 24 Kwietnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dziękuję. pozdrawiam. :)
Danka Kot Opublikowano 24 Kwietnia 2009 Zgłoś Opublikowano 24 Kwietnia 2009 [ komentarz został usunięty przez administrację portalu ]
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się