Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Patrząc przed siebie, w pustkę
Ogarniającej mnie przestrzeni
Czarnej poświaty, która
Ogarnia moją duszę,
Przez oczy szeroko zamknięte
Widzę pustkę mego "JA",
Które krzyczy słowa bolesne...

Opublikowano

Są wiersze, które "proszą" o komentarz. Są też takie - i jest ich mnóstwo, których nie chce się komentować, ponieważ przesada i bezwartościowość powtarzalnych zwrotów, jest czymś, czego nie pragnie się pamiętać... Myślę, że temu wierszowi bliżej drugiej opcji.

Jednak, załóżmy, że ten wiersz czyta osoba, która nie spotkała się jeszcze w swoim życiu z tego typu sformułowaniami (dla mnie banałami)... i wówczas. Jest nieźle. Ale tak oceniać nie wolno. Odrzucając, co było. Bo wówczas nie krytykowalibyśmy za kopiowanie, plagiat.

Ogółem. Wtórne. I powtórzę. Jak dziesiątki (setki) wierszy tutaj.

I jeszcze muszę dodać. Wszystko w pewnym stopniu jest wtórne. Niech będzie dla nas ZAWSZE "tylko w pewnym stopniu".

Opublikowano

Nie wiem gdzie w tym wierszu widzisz przesadę i bezwartościowość, a już na pewno nie widzę w nim "powtarzalnych zwrotów" i "banałów", jak raczyłeś to określić. Ale ok, żyjemy na szczęście w demokratycznym kraju i mamy konstytucyjne prawo do wyrażania własnego zdania i opinii. Poza tym o gustach się nie dyskutuje. Twoją krytykę przyjmuję jednakowoż się z nią zgodzić nie mogę. Zastanawiam się tylko czym jest dla Ciebie pisanie wierszy, bo jeśli tylko słowami pisanymi pod jakimś rygorem norm i zasad, to bardzo Ci współczuje. Zawsze uważałam i zawsze mnie uczono, że poezja to najlepszy sposób przekazywania emocji autora-nie wiem, być może ja i "moi Mentorzy" jesteśmy w błędzie...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta   idźcie sobie do parku z czereśniami  my chcemy być sami .!    ;)  
    • @ChristineDziękuję pięknie za komentarz.  Wiesz, że w wierszach można znaleźć naprawdę skarby i trzeba je tylko nanizać na sznureczki wersowe i gotowe są do noszenia. Serdeczności :)
    • @KOBIETA wezmę Piotrusia, nie zna takiego świata:)
    • @Berenika97   dziękuję Ci, Bereniko, za tak uważne i wnikliwe czytanie . Twój komentarz nie tylko odbija obrazy wiersza, ale rozwija ich ciężar, pokazując, że słowo może przenikac  nie tylko umysł, ale i strukturę istnienia. pisząc, myslałem o miłości jako o sile pierwotnej, która nie zna granic ciała ani chronologii, która przesuwa kontynenty w naszych wyobrażeniach i w samej materii. dlatego Twoja uwaga o "nieuchronnej usterce w rzeczywistości " jest dla mnie tak trafna bo Ty widzisz coś, czego sam nie nazwałem, i nadajesz temu pełną wagę. cieszy mnie, że dostrzegasz napięcie między szczytem doswiadczenia a jego implozją w pustce. to właśnie w tym punkcie jednośc z bytem spotyka się z świadomością własnej nietrwałości. pokora wobec tego napięcia i rozpoznanie jego konsekwencji to dla mnie istota każdej prawdziwej bliskości, ontologicznej i emocjonalnej zarazem . Twoje czytanie przypomina mi, że wiersz nie jest tylko obrazem, lecz instrumentem refleksji o bycie, o grawitacji uczuć i nieodwracalnosci doświadczeń. dziękuję, że dzielisz się swoją uważnością  i że w tym dialogu między wierszem a czytelnikiem  ( dzisiaj modniej jest powiedzieć - klientem ) czuję obecność kogoś, kto potrafi widzieć jego ciężar bez próby jego uproszczenia . to Twoja obecność Nika :) dziękuję pieknie :) ps. napisalem drugi wiersz który domyka ten dzisiejszy. zdaję sobie sprawę, że wiersze trudne się tutaj nie przebijają, ale cóż. jest kilka osób które literacka "gęstwinę" lubią. to nie będzie sequel fabularny  tylko przesunięcie ontologiczne. To będzie "stan miłości II” czyli świat po pęknięciu. nie lament. nie nadzieja. tylko zmieniona geometria istnienia. j.
    • @Charismafilos Dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Dziękuję, że zwróciłaś na to uwagę i za ten komentarz. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...