Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wszystko jest prawem natury, więc bez "cenzury".

Odmienia się klimat,
Zmieniają się czasy
Zmienia się coś do czegoś
Inaczej - skład masy.

Powstaje zależność -
Wyporność od masy
Dobrobyt od nędzy
A portfel od kasy.

Więc zmienia się wszystko
Jest nowy kierunek
Ogarnął on ludzkość
A zwie się- stosunek.

Przy każdym stosunku
Jest splot zależności
Nie wytrwasz w nim długo
Przy czynnej bierności.

Zaś udział - w procentach
Sam możesz mieć mierny
Gdy bardziej być czynnym
Zostaniesz w nim bierny.

Opublikowano

Bardzo podchwytliwy tytuł, dałam się złapać. Ale nie żałuję, że tu zajrzałam, światowy kryzys już mnie tak nie przeraża.
Pozdrawiam




Dnia: Dzisiaj 23:34:35, napisał(a): Grażyna Kudła
Komentarzy: 121

Jak zwykle miło Cię gościć w moich skromnych progach.
Gdyby poezja mogła walczyć z kryzysem, to bym pisał z nawisem!
Pozdrawiam ciepło.

Opublikowano

jak zawsze superasta zmiana klimatu i zabawne granie dzwięków przez litery

serdecznie pozdrawiam

bestia




Dnia: Dzisiaj 23:43:12, napisał(a): bestia be
Komentarzy: 1171

Wielkie dzięki za przychylne komentarze.
Wiele serdeczności.
pozdrawiam...

Opublikowano

Nie wiem, czy poczułeś się urażony za to, że po przeczytaniu Twojego wiersza poczułam lekkie odprężenie. Jeśli tak, to przepraszam

Ależ, nie może być o tym mowy.To wspaniałe,że mogę tak działać na czytelnika.
Jest mi zawsze miło, jak zaglądasz i wydajesz opinie.
Wiele serdeczności.
Janek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @sisy89   Czuć w tym wierszu spokój i czułość dla samej siebie. "Tutaj mnie odnajdziesz" to piękne zakończenie - jakby łąka była miejscem powrotu do siebie. Piękny!   
    • @EsKalisia   Świetnie uchwycone jest w wierszu napięcie między życiem jako projektem do zarządzania a życiem jako czymś, co po prostu się dzieje. "Zdarzanie się piękna" - to piękna, nieoczywista fraza.
    • @Łukasz Jurczyk   Dziś to głęboko pesymistyczne, antybohaterskie spojrzenie na podboje Aleksandra Macedońskiego.   Narrator nie widzi już chwały ani wielkości. Zamiast tego dostrzega powtarzający się cykl przemocy i absurdu. On widzi "wielką historię" z dołu - z perspektywy własnego wyczerpania.   Tytułowy "tron z piasku" to symbol ulotności i niestabilności władzy. Śmierć króla Persów (Dariusza) nie kończy wojny, a jedynie robi miejsce dla kolejnych tyranów. System opresji trwa nadal ("rodzą się ci sami z innym imieniem").   Narrator krytykuje rosnącą w Aleksandrze potrzebę bycia uznanym za bóstwo - nazywa to wprost "plagą". Ukazuje władzę jako niszczący żywioł, który spala tych, którzy pragną jej blasku.   Relacja między Aleksandrem a jego wojskiem uległa rozpadowi. Żołnierze już mu nie wierzą. Rozdane łupy nie są nagrodą, lecz łapówką, która ma uciszyć niepokoje i "pustkę w oczach" żołnierzy, którzy zatracili cel swojej wędrówki. Materialne bogactwo nie potrafi zrekompensować duchowego i fizycznego wycieńczenia.   Podbój Azji jawi się jako wejście w otchłań, która nie ma końca. Krajobraz potęguje poczucie beznadziei. Personifikacja "zmęczonego słońca" doskonale oddaje stan psychiczny i fizyczny całej macedońskiej armii.   Ostatnia zwrotka niesie uniwersalne, ponadczasowe przesłanie. Powrót do domu i zaznanie spokoju będą możliwe dopiero wtedy, "gdy zabraknie królów". To bezpośrednie oskarżenie władców o to, że ich osobiste ambicje są jedynym powodem cierpienia i tułaczki tysięcy zwykłych ludzi. Bardzo mądry tekst!
    • Przestrzeń jest wypełniona kolorowymi bąbelkami metafizycznymi posiadają moc- „smoc”  
    • @jjzielezinski   Wiersz ma bardzo mocny, bezkompromisowy i antywojenny wydźwięk. Trafnie i gorzko punktuje tych, którzy na wojnie zyskują (bankierów, elity, media). Ten przekaz jest niestety aktualny - za ambicje i chciwość nielicznych na górze, zawsze płacą zwykli ludzie na dole. Historia zatacza koło, a ten wiersz świetnie to oddaje. Najbardziej uderzają słowa o tych, co "prochu nie wąchają", a mają krew na rękach - doskonałe podsumowanie tego, czym naprawdę jest wojna. Świetny wiersz z mocnym przesłaniem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...