Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na rogu Kruczej jest knajpka
Z zielonym neonem nad drzwiami
Przychodzą tu ludzie z różnych sfer
Ja też – zaglądam czasami.

Mam ulubiony stolik pod oknem
Stamtąd jest widok na salę
Siedzą przy barze ludzie posępni
Barman pomaga – topić im żale.

Czasem zamawiam też sobie drinka
Przez słomkę sączę marzenia-
Tych, co ich nigdy nie mają -
Im pozostawiam westchnienia.

Każdy kolejny dzień - utopiony!
Zakrytym w ręku kieliszkiem wódki
Ja nie ukrywam mego istnienia
Dla mnie każdy dzień jest za krótki.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A może zachować konsekwentnie jak w pierwszej: 8 – 9 – 9 - 8 ?
i drugą poprowadzić np.:
„Mam taki stolik pod oknem
Z widokiem na barek i salę
Bywają tu ludzie posępni
Z kieliszkiem dzielić się żalem”

Moim zdaniem, dobrze by było zmienić rymy: "marzenia" - "westchnienia",
i "wódki" - "krótki" - nie należą do tych najładniejszych.
Ostatnia zwrotka koniecznie do poprawienia.
Autor bardzo ładnie wiersz rozpoczął, dobra pierwsza zwrotka,
udało się niezwykle trafnie oddać atmosferę tej knajpki i jej wygląd, potem nieco gorzej.
Aha! Jeśli w trzeciej "czasami" (można to uznać też na "niekiedy"), to dlaczego
w ostatniej "każdy kolejny dzień utopiony"??
Dobrze, że jest warsztat. Łatwiej jest nam wszystkim, jak mamy wątpliwości,
co do wiersza.
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Opublikowano

Moim zdaniem, dobrze by było zmienić rymy: "marzenia" - "westchnienia",
i "wódki" - "krótki" - nie należą do tych najładniejszych.
Ostatnia zwrotka koniecznie do poprawienia.
Autor bardzo ładnie wiersz rozpoczął, dobra pierwsza zwrotka,
udało się niezwykle trafnie oddać atmosferę tej knajpki i jej wygląd, potem nieco gorzej.
Aha! Jeśli w trzeciej "czasami" (można to uznać też na "niekiedy"), to dlaczego
w ostatniej "każdy kolejny dzień utopiony"??
Dobrze, że jest warsztat. Łatwiej jest nam wszystkim, jak mamy wątpliwości,
co do wiersza.
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Dzięki za odwiedziny, sugestie są wskazane
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Czepnę się na początek.
Sorry, jak już interpunkcja, to konsekwentnie ;)
i nie może być "Z stąd" (ort.)
W sumie fajny obrazek.
Podoba mi się "na Kruczej", serio :)

Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Wracaj do zdrowia                     i się nie chowaj, ON                     Cię dopadnie,                     daleko na dnie? Miłej niedzieli, u mnie leje jak z cebra/
    • @Poezja to życie Dziękuję :)
    • Łuna spłynęła mi wprost na czubek palca. Gdy przybiłem go swoim ciężkim sumieniem, zło w czystej postaci uderzyło mnie znienacka. Nawet nie zdążyłem przekląć ani o niczym pomyśleć. Coś jak życzenie wypowiedziane do spadającej gwiazdy. Do upadłej, zataczającej się panny. Panny zarannej. Panny pobladłej. Zamknąłem się głęboko w sobie. Pokój wyglądał na spuchnięty, niczym karton przeterminowanego mleka. W środku roiło się od bakterii najprzeróżniejszych kształtów. Pożerały się nawzajem i namnażały z jeszcze większą siłą, rozlewając się po ziemi. Wiem, że już niedługo wszystko to wybuchnie. Mój palec chyba uruchomił tę reakcję. — Co mnie boli? Ten cały świat. Ten cały kosmiczny rytm. Bardzo się zmienił. Z miarowego stał się amorficzny. Ziemia bez przerwy przyspiesza, zwalnia, a potem znów za czymś goni. Jak spóźniony pociąg próbuje nadrobić stracony czas. Najbardziej wkurwia mnie to, że nie można z niego wysiąść. To jeszcze nie ten etap. Muszę tkwić w środku i słuchać, jak coraz bardziej gubi rytm. Człowiek po raz kolejny zmienia swoje oblicze. Jakby po raz kolejny zrzucał starą formę. Od łabędzia Ledy do łabędzia szklanego. — Czy mogę skosztować kropelkę tego? To mi dobrze zrobi. Muszę się jakoś odegrać temu światu. Najlepiej będzie, jeśli zniszczę wszystkie karty. Nie chcę już, żeby ktoś wywołał kolejną wojnę.   Epilog Widzisz, ten cały świat na moment stał się trzeźwy. Jest trzeźwy tylko wtedy, gdy ja jestem pijany. Takie małe odwrócenie losu. Dlatego nie mogę równo na nim stanąć. Widzisz, maleńka — ja nie mogę być trzeźwy. Muszę jakoś ten świat w pionie utrzymać.    
    • @piąteprzezdziesiąte  świetne! 
    • @andrew ja kiedyś grałam, ciężka rakietka:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...