Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
tym, którzy są

z gór zeszło słońce wiatr mi troski rozwieje
teraz będę pił ze złotego rogu i am the lizard
king i can do anything


zwalone pnie stojąca woda
cisza żółta niewyraźna

kobiety przychodzą kobiety odchodzą przyjaciel
zostaje i na promenadzie znów potrafi być pięknie
kiedy gwiazda spada prosto do fosy

znowu deszcz
znowu idę

(III 2009; K-ko)
Opublikowano

Trochę ten podniosły język kłóci mi się z kursywą w obcym języku, dziwnie to wygląda i brzmi.
Taka pieśń ku pokrzepieniu serc. Jest w tym metoda jakaś, ale jeszcze ten język, jak dla mnie zbyt dumny, zbyt podniosły, chociaż piękny żal w nim słychać. Gwiazda spadająca prosto do fosy - to mi się najbardziej spodobało.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nijaki ten wiersz. nie klei się tu nic.
Myślę Leno, że dedykacja jest ok, nie jest absurdalna, autor dedykuje ludziom, którzy są z nim, nie ma to nic wspólnego z filozofią.

nic nie poradzę, nie podoba mi się dedykowanie tym, którzy są (nadymane). chodzi mi o zapis.
ps. na wiosnę dopaminę polecam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Zgadzam się z Agnieszką.

Dla mnie tak na plus :

tym, którzy są

z gór zeszło słońce
będę pił ze złotego rogu i am the lizard
king i can do anything

zwalone pnie stojąca woda
cisza żółta niewyraźna

kobiety przychodzą kobiety odchodzą
zostaje i na promenadzie potrafi być pięknie
kiedy gwiazda spada prosto do fosy

znowu deszcz
znów idę
Opublikowano

uo, ile komentarzy, to może po kolei=)

Emu Rouge: cóż, te słowa są tu bardzo ważne, kluczowe rzekłbym. dlaczego psują? poza tym, te troski to też taki zakamuflowany, sparafrazowany cytacik;). z... Ogniem i Mieczem=)

Magda Tara: idę;)

Franka Zet: nie wszystko musi być jasne=)

Tomasz Piekło: ja wiem, czy się kłóci? kursywa to Morrison, myślę, że picie ze złotego rogu etc. jak najbardziej współgra z frazą 'jestem królem jaszczurem, mogę zrobić wszystko'

jacekdudek: idziemy?;)

Lena Achmatowicz: cóż, dedykacja ma to do siebie, ze jest dla autora i osób, którym się dedykuje. ale skoro już musisz wchodzić w filozofię, to byt wcale nie musi być. taka subtelna różnica: Byt i Bycie. pisałem już powyżej jaki ma to związek z resztą. a ma bardzo duży. no i zestaw z końcówką. feministki? trudno. wiesz, jestem facetem, nie moja wina, nie napisałem nic, co nie byłoby prawdą. zważ na fakt, że może chodzić zarówno o przyjaciela jak i przyjaciółkę.

BARBARA JANAS: dzięki za plus=)

Bernadetta1: jest niezbędna;). pisałem powyżej dwa razy co i jak=)

Opublikowano

a co do tego ma pseudoefedryna panie G?
pytam zupełnie poważnie, bo np jeśli ten wiersz nie wiąże się jakoś z piciem tussipectu, to robi się z tej poezji hit generator (patrz: co by tu jeszcze napisać zaskakującego...)
zdrówko
Jimmy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


koncepcję rozkminiłem, ale chodziło mi raczej o szukanie zaskoczenia wierszem, inaczej: czy ten tytuł nie jest jakimś dziwnym przejaskrawieniem?

Jak dla mnie efedryna nie przywraca sił, człowiek się tylko poci i wkurza (a i z kopem bym polemizował, właściwe słowo to zaj o b).
zdrówko
Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Wierzyć jeszcze, że grają ludzie.  Pzdr.
    • Te dni, które jak serca nieruchome w pierś gniotą, są tylko nocą i tęsknotą, i ziemią, która uśmierca.   Te sny, które na skroni ciążą jak zakrzepy krwi, to cierń wkłuty w powieki, ból zdjętych z krzyża dłoni.   A my z prochów urodzeni na kilka oddechów, na sen, na kilka nocy, na dzień, na profil cmentarnych kamieni.
    • @Radosław dziękuję!  @Rafael Marius dziękuję! @Myszolak dziękuję!  @iwonaroma dziękuję! @APM dziękuję! @Łukasz Jurczyk dziękuję! 
    • Anioł stróż, z którym trwa się ramię w ramię. We wspólnym pokoju, w prawie jazdy, w pierogach ruskich. W wymyślonych słowach, w fantazyjnym świecie i w rozmówkach wieczorowych. Raz przedszkole, raz gimnazjum, raz matura. A potem ramię w ramię - w obce miasto.   Jest w tym jakaś oczywistość, odwieczne status quo - nigdy przecież nie było inaczej i trudno wyobrazić sobie "inaczej", bo czym ono właściwie miałoby być? Tak już jest - i kropka. A stałość ta jest tak zuchwale pewna, jak pewny jest śnieg zimą, obiad u mamy i amen w "Ojcze nasz".   Aż przychodzą dwudzieste czwarte urodziny. Zwyczajne na oko, jak to urodziny - zasypane życzeniami, pachnące świętem, winem i czekoladą. Ale połowiczne. Ale już niewspólne.   Nie ma już śniegu, nie ma już obiadów, nie ma już amen. Wracasz pod wieczór - jak zawsze. Jak zawsze przekręcasz klucz i zdejmujesz buty. Jest sufit - jak zawsze - i są drzwi, a w nich szklana szyba, a za nimi bałagan. Jak zawsze. I jak nigdy - nie ma już brata.   7 IV 2025
    • @JuzDawnoUmarlem teraz peel musi znaleźć w sobie siłę, aby dopłynąć do brzegu...Fajna miniatura!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...