co ty o mnie wiesz...
-
Ostatnio w Warsztacie
-
bazyl_prost 938
Jak tu coś stworzyć? Do tego potrzebne jest drzewo, drzewo wspomnień, życia.
Wiadomo drzewo potrzebuje światła , dzięki któremu i biochemii rośnie. Jakoś tak żywo.
Teraz to tylko iglaste rosną , liściaste pogubiły liście. Pogubiły liście , jak co roku i jak co roku znowu je odzyskają.
Jeszcze nie . Jest zima i mało się dzieje w przyrodzie wszystko śpi zahibernowane.
Mało ruchu i zmarznięta woda nie sprzyja dobremu samopoczuciu, chyba że ma się sanie albo narty.
Zima , jak gdyby zastój życia, chociaż i tak jest dużo roboty.
Życie jest , mimo zimy, chyba że jesteś Muminkiem , wtedy śpisz i śnisz .
Spać i śnić to dość trudne dla człowieka mózgowego . Piszą że mózg generuje obrazy . Ciągle nie wiem jak to możliwe.
Przestrzeń i czas to tylko. Koincydencje wody. Nowy wymiar.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 64 odpowiedzi
- 1 208 wyświetleń
-
- 59 odpowiedzi
- 1 490 wyświetleń
-
- 55 odpowiedzi
- 1 006 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 270 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 629 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano
@Jacek_SuchowiczPiękny i bardzo romantyczny wiersz. -
Przez tetu · Opublikowano
Świetny! Jest tutaj tyle rzeczy, które zaczepiają. Wręcz genialnie zobrazowałaś zmęczenie i to czym jesteśmy przebodźcowani. Bardzo sprawnie operujesz słowem, przełamujesz obrazy. Mam na myśli kontrasty, absurdy. Druga strofa ma w sobie niesamowity ciężar. Czuję tę pustkę i samotność. Zresztą każda strofa tego wiersza we mnie drga. Ta o przechodzeniu przez jezdnię, gdzie operujesz wstydem przed śmiercią "bez makijażu i z listą sprawunków" mocno mnie poruszyła. Zostanę z tym wierszem na dłużej. To surowy, gorzki obraz rozpadającej się wewnętrznie bohaterki (ale też i codzienniści) która trwa tylko dzięki i za sprawą drobnych, przyziemnych czynności. Brawo Ty! Pozdrówka. -
Przez Azraell · Opublikowano
Trzecia kawa nie pomogła A jezus nie zmartwychwstał Chciałem wstać Ale chyba coś nie wyszło Dobry dzień się wylał Podłoga jest zbyt śliska Tak bardzo, bardzo chciałbym Porozmawiać Ale nie umiem zacząć Kiedy cisza mnie przeraża Głęboki wdech i znowu Nic się nie zmienia Wciąż brakuje mi powietrza Podróże w kształcie Linii łazienka - łóżko Już raczej nie kształcą A na półkach stoją Nieprzeczytane książki O bezsensie słów I znaczeń Okno bywa morzem Może, przyjdzie list w butelce Światło, miga, oczy Już nie nadążają, świat Zaczyna się rozpływać Jak... Farba oleista Moja rzeczywistość O ile jest, to bywa Drugą stroną płótna Coś przebija lecz pusta Czas znowu się rozmywa A Dalí, już nie oddaje Stanów przeżutych, pustych kałuży Trzeba spojrzeć pod światło A światło, to domena diabłów Na widłach wynieśli co zostało z ostatków Teraz wybrakowane braki I łóżka o tr zech nogach Zajmują większość widocznego Kadru -
Przez Somalija · Opublikowano
w nocnym przenikaniu chłonę dotykalności wrażenie ust w różowobrzeżnym draśnięciu snem jawy obecność rozedrgane oceany nieświadomej naturalnym prawem wspólnego ciała drżącosrebrne sprężynki orgazmu jesteś cudem mojego świata -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się