Wyznanie gila

[Bogdan Piwowarczyk]

Natura nam ptakom barw nie poskąpiła
Lecz te upstrzone najkolorowiej
Siedzą sobie w ciepłych krajach
Nam ptakom szarym pozostała zima
Ja jestem gil – ptak szary przelatujący w czerwień
Czerwień to kolor bogaty w znaczenia –
Płaszcz króla sztandar robotniczy
Kaptur kata
No i krew – atrament świata
Ja może i chętny byłbym
Być dawcą krwi dla drugiego człowieka – brata
Jedna ci nas matka ziemia rodziła
Jednako też nas wszystkich przyjmie
Nie jestem głupim ideowcem –
Wiem że zawsze było i będzie
Więcej krwiopijców niż krwiodawców
W laboratorium historii
Jestem ateistą w stanie spoczynku
Komunistą też –
Nie wierzę w Boga w człowieka
Siedzę zimą na zeschłej gałęzi
Czekając kiedy osunę się wraz z nią
Obserwuję jak ptaki żyjące w ogniu zdarzeń
Przemieniają się w popiół –
Wiem że ogień który spala
Przekształca się w światło które oświeca
To tylko kwestia odległości
Wszystko jest kwestią odległości -
Miłość i nienawiść
Przeszłość i przyszłość
Piekło i raj