Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Skulona pod fioletem nieba
ukryta w myślach, przyniesiona przez wiatr

Spadłaś razem z kroplą deszczu
z pierwszą kroplą zrosiłaś moją twarz

Schowana w wierszach milczenia
zza wielkich oczu wyglądasz na świat

W lekkim zerknięciu wzbierają uniesienia
jednym spojrzeniem nadajesz mi kształt

brak tylko chwili
intymnej nam brak
by sukien królowej
mógł dotknąć paź

Ledwie muśnięciem wstydliwe tchnienie
jedwabiem dłoni gładzisz mą skroń

Niczym złoto mieniące bije Twe lśnienie
ubóstwia, nie razi, przybliża ołtarze świąt

Jakimi barwami nadano Ci zmysły?
Jakimi dźwiękami rozbrzmiewa Twój śmiech?

Pękła skorupa, a skarbiec serca rozbity
Ja to nie ja i nic nie jest tym czym zdawało się

półbogowie kochają też
może żarliwiej nawet
nie dane półbogom jest
zaznać miłości tej samej

Jak przyszłaś, odejdziesz, zabrana przez wiatr
Falą wzniesiony wspomnę na piasku stopy ślad

brak zwykle chwili
intymnej nam brak
by dusza w drugiej
odbiła się raz...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Wszystko jest metaforą wszystkiego, a wiersz jest estetycznym zachwytem skrzydłami motyla. Dzień dobry Bereniko :) 
    • Zdejmij z moich dłoni pył tej nocy, który jeszcze noszę, choć świt już przyszedł. Zaprowadź mnie tam, gdzie jesteś bliżej niż krew w żyłach. Naucz mnie obecności, która nie odchodzi. Gdy pytam, dlaczego me serce płacze i kogo tak naprawdę szuka - odpowiedz mi w ciszy, Ty, który znasz moje imię. Bo patrzę i nie rozpoznaję. Słucham i wciąż się uczę słuchać.       Z życzeniami, by każda troska zamieniła się w wiosenną rosę, a każdy nowy dzień brzmiał echem odrodzonego życia. Pełnych nadziei Świąt Wielkiej Nocy.  
    • @Starzec   "Ożenić czapkę z tropikiem" czyli połączyć zimno z ciepłem, coś sprzecznego razem. Bo taki jest kwiecień - co przeplata ..... Pozdrawiam. :)   
    • @Marek.zak1   może się teraz zmieniło                         Jakieś 15 lat przeprojektowałem gaz do dużego budynku w jednej z podwarszawskich miejscowości. Pojechałem na miejsce jakiś manager zaprosił mnie do środka a to się okazała hala o powierzani średniego Lidla z kilkoma rzędami biurek. Przy każdym młody człowiek w białek koszuli i w garniturze (ew kobieta  biała bluzeczka ciemna spódniczka) - dla mnie porażka. Psychicznie bym nie wytrzymał. Ja z z otwartą głową i tysiącem pomysłów  ubrany sportowo - nie pasowałem do tego obrazka. Projekt wykonałem w domu - fakt dobrze płacili. Pozdrawiam
    • @Proszalny   Cały wiersz jest dla mnie metaforą  procesu twórczego, tworzenia wierszy  przez pryzmat taoistycznej filozofii. A to sugeruje tytuł. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...