Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

taka poukładana sama w sobie zadufana
salon odnowy błyszczące obcasy
kosmetyki i ciuchy wyszukane
praca jej obca waluta przeciwnie
uśmiech malowany złotowłosa
przyciąga wodzi za nos naiwnych

taka papierowa dama
pewnie skończy
żywot
----

Opublikowano

Może, może. Ale niestety, częsciej kończą Alunko - same,
te, nieumalowane, źle ubrane, zwykle miłe i wykształcone,
uczciwe, prawdomówne, szare myszki.
No, niektóre, mają szczęście spotkać na swojej drodze,
konesera, tego co naprawdę cenne.
A wiersz, ładny, podoba mi się,
pozdrawiam serdecznie
- baba

Opublikowano

na początku już razi 'poukładana - zadufana', potem jest niezbyt poetycko, za to strasznie czarno-biało, pointa zupełnie bez sensu dla mnie. Wszyscy skończymy żywot w sensie dosłownym, a 'wyczesane' kobiety nigdy nie odejdą do lamusa;) przynajmniej w stolicy, to miasto zyje z takich ludzi. Dlaczego zresztą wyszukane ciuchy i kosmetyki są złe?? wg mnie teraz modne są kobiety, które dużo pracują, dobrze zarabiają, po pracy biegną na siłownię i do kosmetyczki/fryzjera, bo przy tym wszystkim są wysportowane, orginalnie ubrane i bardzo zadbane. Nie mają nic wspólnego z papierowatością. Wartościowe wnętrze w zachecającym opakowaniu;) to chyba jest okej?
niestety jak zwykle mi się nie podoba:]
pozdr aga

Opublikowano

Dzięki za przeczytanie i komentarz ago! A ja właśnie o tym ,że kobiety sprzedające się są postrzegane i będą pomimo... negatywnie!A koniec żywota...hm...samotność,pustka po...?!
Treść nie dotyczy kobiet pracujących,zadbanych,kobiet sukcesu...!nie musisz czytac i komentowc mojego pisania...swój czas poświęć innym zajmującym cie wierszom!!!
;

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Bardzo ładny, czuły wiersz, pokazujący delikatne, ciche, kojące oblicze przyrody. Zdjęcie również mi się podoba. Jego głównym bohaterem jest światło, to ono jest esencją liryki obrazu i słowa.
    • @Mitylene Piekne!
    • @Mitylene piękny wiersz, słońce dodaje uroku:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wróciłam jeszcze do wiersza, bo nieustannie we mnie rezonuje. Ten fragment mnie tak poruszył, że aż chusteczki higieniczne były w użyciu ;) Pokazuje odwagę prawdziwej miłości, bliskość w której znikają bariery ego i wewnętrznych cieni - jest pełnia, bezgraniczna akceptacja - nie tylko tej drugiej osoby, ale przede wszystkim - i, co najważniejsze - tego, co jej obecność, jej czułość, jej oddanie - w nas otwiera. Intymność jest jak uruchomienie w partnerze (partnerce) wibracji. Na jednej, zestrojonej, idealnie zsynchronizowanej częstotliwości oboje mogą osiągnąć stan harmonii, jedności, szczęścia.  Niezwykle istotne - aby tak się stało, te wibracje muszą być przyjęte, jak ziarno zasiane w ziemi. :) "nie cofnie dłoni" - czyli właśnie przyjmie, nie będzie się obawiał, że one staną się przyczyną jego rozsypania, że "uśpione struny" zabrzmią fałszywie, niepokojąco, jak kroki intruza :)  
    • Las pachnie szeptem wiatru czule budzącym ze snu drzewa dawno wydeptane ścieżki zmieniły kierunek szukając kolorów w światłocieniu trawy pomiędzy konarami niebo wypełniło się błękitem wabiąc ptaki okruszkami zieleni słowa umilkły głaszcząc ciszę promieniami słońca i wonią muzyki.   Autor fotografii. Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...