Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

odrobina chaosu w systemie zerojedynkowym

Luna Mi
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Luna Mi

Luna Mi

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

gdybym nie miała
świętych fanaberii
zaczesanych do tyłu
grzebieniem który myjesz
szczoteczką do zębów

gdybym umiała
sny zaplatać
w koki jak kokardy
z boku głowy

a cztery i pół
metra książek
zamknęła na strychu
razem z twoim
nie-na-żarty apetytem

czy byłabym
jak twoje wszystko
czarno – biała?
czy może z lekkim
odcieniem
popielatego różu
co zebrał się w miejscu
gdzie
„miłość cierpliwa jest”?

bazyl_prost

bazyl_prost

Opublikowano
Opublikowano

kiedyś był tylko światłocień ja myślę
a cienie dzisiaj bywają różne
wolałbym myśleć w złocie
ktoś mi jawi paprocie
mój temat miłości daleki
szary róż zniewala
bezsensem
może zieleń
i niebieski
róż piękny jest pozwala

Luna Mi

Luna Mi

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

życie moje złoto i rdza
moje kochanie szczęścia niedoczekanie
skrzydła mam słomiane
drewniany piec a w nim dym ze szkła
stopy mnie niosą szeroko daleko
drogą nieprzesianą
w czarno biały świat

kłaniam się Luna

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Schrony

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - mają małe niekomfortowe potrzeby - tak bywa - żyją w innym świecie -                ciekawy wiersz -                                                 Pzdr. serdecznie.
    • hehehehe
      Do czego to doszło?

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ali makijaż, a Kazi? Zakażaj i Kamila      
    • Bogdan Tęcza
      Bogdan Tęcza-wiersze

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      SUMIENIE   Idę wolniej niż kiedyś, nie muszę kłamać, ranić innych i nie grać przed samym sobą, że to nie moja droga, że to tylko na chwilę, a czas zaczyna nabierać kształtów, czyste sumienie znów ma swoje imię.   Bo czym że jest ono, może chęcią bycia idealnym, może krzykiem przywołującym wewnętrzny porządek, teraz stało się we mnie czymś namacalnym, tym, co daje wolność wyboru, by z radością usiąść z każdym przy stole.   Moralne wartości, uczciwość, empatia, szacunek, staja się nadzwyczaj realnie namacalne, gdy zdejmujesz z siebie ciężar przeszłości, bzdurnych roszczeń i krzywd, ten cały surrealistyczny, emocjonalny ładunek.   Jedyne, na co w życiu zawsze trzeba być gotowym, to samotność, co zwala się nagle nieproszona i drzwi bez klamek zatrzaskuje, bez sumienia jej nikt nie przetrwa, nie oszuka, ona cię potrafi zniszczyć, lub z popiołów zamki buduje.   Sumienie, dla młodych czasem balast i zbędna w dążeniach do sławy kulturowa przeszkoda, lecz w chwili gdy czas się zaczyna z latami wypełniać i krok coraz wolniej stawiany, może ciążyć, jak podświadoma kłoda.   Bogdan Tęcza..
    • hehehehe
      Mokli wysocy cisi.

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ot, mokło i ciołkom to   Tak mokła ich ciałkom. Kat
    • Waldemar_Talar_Talar
      ((Słońce))

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  W świecie ulepionym  Z okruchów nadziei  - podoba mi się ten moment wiersza - optymistyczny -                                                                                                                    Pzdr. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...