Kapuściane pole

[Giovannii]

znaleziono mnie
nieprzytomnego
zazwyczaj krzyczą wniebogłosy
strugami po twarzy
nasączają oczekiwania
karmią nienasycone ramiona
tym razem cisza
nikt nawet nie wzdycha
kapuścianych głów wymowne milczenie
budzą
ślepej znajdy pierwszy strach
zimnego świata smród
wyciągam ręce do krwawiącego słońca
brudne od ziemi wargi
zagryzają ból
niepewności
bezprzyczynowości
bezpowrotnych chwil których nie pamiętam

[Franka Zet]

Ciekawie ująłeś narodziny w kapuście - skoro się tak mawia. Bezpowrotne chwile, których nie dało się zapaniętać , tam gdzie było ciepło i bezpiecznie - dobre.
Pozdrawiam :)

[Stefan_Rewiński]

Ciekawe, pozdrawiam.

[allena]

o i teraz wiadomo skąd tych
kapuścianych głów tyle - jeśli ująć temat groteskowo:) a.

[jacekdudek]

Bilans na zero. Bezpowrotnie minus.

[Fagot]

Mówiąc szczerze wiersz mnie nie zachwyca, choć zły nie jest ale za dwa ostatnie wersy zostawiam plusa
Pozdrawiam