Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

/podwórkowemu narzeczonemu
Dawidowi K./


pierwszy dom budujemy z gałęzi
w gniazdach ładujemy latarki
i zjeżdżamy po poręczy

lądujemy w środku miasta
nagle dorośli biegniemy z górki
każdy przekroił dżdżownicę
i znalazł drugą połówkę

przerabiam nowe bajki
- ze swoim rycerzem przychodzi sąsiadka
z bujanego konia porywam chłopca na fotel
jako kosmiczni podróżnicy
wysłamy miśka Leopolda w przyszłość
za zabawką goni dziecko

wieczorem w przyczółkach pokoju
powtarzam moją matkę chciałabym żeby kiedyś
bajki mogły cię pogłaskać
zasypiam w najlepsze








---
tytuł zaczerpnięty z baśni "wdzięczność szczupaka" A.N. Tołstoja

Opublikowano

Ładnie to napisałaś, dobrze się czyta takie przetwarzanie się
[quote]lądujemy w środku miasta
nagle dorośli biegniemy z górki
każdy przekroił swoją dżdżownicę
i znalazł drugą połówkę
przerabiamy nowe bajki


Bajki na dobranoc, które głaszczą, dobre wspomnienia - podobasie.
Tylko
[quote]pokazuję to pies to kot na widok smoka mały książę miałczy
miauczy
Miau, pozdrawiam ;)
Opublikowano

biegniemy z górki - to dosłowne dość
a dżdżownice pokroiłem już w przedszkolu i przedszkolanka mi z tego powodu scenę przy wszystkich dzieciach zrobiła - normalnie mam uraz, pewnie dlatego piszę

podoba mi się wejście, ogólnie ok

Opublikowano

Myślę, że w wierszu Autorka pięknie, bardzo sugestywnie,
i subtelnie zarysowała upływ czasu, kolejne fazy w życiu człowieka.
W końcu, kółeczko się zamknęło:
"powtarzam moją matkę chciałabym żeby kiedyś
moje bajki mogły cię pogłaskać
zasypiam więc w najlepsze"
Nieraz powtarzamy slogan: "jak to życie szybko mija!", potem
wraz z upływem czasu, zaczynamy to czuć, rozumieć.
Ten wiersz bardzo ładnie, to odczucie wyraża. Podoba mi się.
Pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
    • @Berenika97  Wiersz jak instrument zachwyca czytelnika mrokiem onirycznej aury. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...