z ludowej poezji rumuńskiej

[pawel13]

strażnicy dogadali się i sprzedają niedźwiedzia.
futro wynosi się ponad, bo to cyrkowe. a niedźwiedź
idzie wolno, z nogi w kałużę, z kałuży na nogę. milkną:

trzymaliśmy go pod mostem. w półmroku czuł się
jak giętka ryba – nie miał miejsca ani czasu.
był potulny jak baranek, którego zjadł na obiad –
podobno wcale nie smakował. i lubił dzieci.

od nowego właściciela uciekł po trzynastu dniach,
chociaż dostaliśmy przyzwoitą cenę,
zapukał do domu zapłakany, żona zaczęła go obgłaskiwać.

mówił, że odbył poufne rozmowy z kałużą krwi,
którą odbił na plecach potulny właściciel
baranka i rybek. był nad wyraz –
nad wyrazami tli się chichranie dzieci.

[pawel13]

ten wiersz wywołał burzliwą dyskusje na nieszufladzie :)

[Franka Zet]

A ja zachwycałam się nim w jeszcze innym miejscu, ma w sobie coś z mroczności Transylwanii i te dzieci na końcu - rozbrajają czy doprzerażają ? Dobre.

[pawel13]

cieszę się :)

[Emu Rouge]

co najmniej niezłe. trochę się gubię w drugiej części tzn. 3 i 4 fragment, myślę że coś mozna by z tego wyciąć z korzyścią dla wiersz bo się tu wydłuża i powtarza; "odbył - odbił" - nie wiem czy to mi trochę nie przeszkadza. Są inteligentne, sprytne momenty, co już sprawia że wiersz jest wart przeczytania. Pointa też dobra.
pozdr aga

[pawel13]

:) pomyślę

[pawel13]

no wiesz,,,,, :)

[Rachel_Grass]

dla mnie tylko chichranie niet. reszta jak najbardziej. niby historyjka obrazkowa, a niezły podkład refleksyjny. tak przynajmniej wygląda, bo myśleć mi się dziś absolutnie nie chce. Pan wybaczy ;)

[pawel13]

:0 chichranie jest dyskusyjne, sam nie wiem. :)