Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z tamtej strony nieba
śpiew i turkot wozów
z jarmarku wracają znajomi
jeszcze nie odróżniam głosów
lecz wiem co mi wiozą
na sianie w półkoszkach
leży moja przeszłość
i strzecha z zasuszonych habrów

kolorowy odpust
dłoń wyciąga się sama
po druciane pierścionki

dzisiaj w remizie poświęcenie wieńców
w pola nikt nie wychodzi
na telebimie żniwny znój
sprzed lat trzydziestu paru

smak ogórkowej wody
miesza się z wołaniem
przykościelnych dziadów
miałem tam
swój czas przed kramem
potem koszyki supersamów
zrobiły mi miejsce
w kolejce po chleb

wieczorem w remizie
będzie dyskoteka
kolorowych kogutów
przygłuchłych uliczek
krzyk
pod sklepem chłopi
przepiją ostatnią wypłatę
tęsknoty za orką
stosy pustych butelek
wchłoną żal
sprzedanej działki

a do mnie już jadą
tamte konie sprzed lat
siwki bułanki kasztanki
perspektywa czasu
ze starych obrazów
na których
zapomniany malarz
zostawił ślad świata
i odszedł

Opublikowano

z tamtej strony nieba śpiew i turkot wozów
z jarmarku wracają znajomi
jeszcze nie odróżniam głosów
lecz wiem co mi wiozą na sianie w półkoszkach
moja przeszłość i strzecha z zasuszonych habrów

kolorowy odpust dłoń wyciąga się sama
druciane pierścionki

w remizie poświęcenie wieńców
w pola nikt nie wychodzi
na telebimie żniwny znój
sprzed lat trzydziestu paru

smak ogórkowej wody miesza się z wołaniem
przykościelnych dziadów
miałem tam swój czas przed kramem
potem koszyki supersamów
zrobiły mi miejsce w kolejce po chleb

wieczorem w remizie dyskoteka
kolorowych kogutów
przygłuchłych uliczek krzyk
pod sklepem chłopi przepiją ostatnią wypłatę
tęsknoty za orką
stosy pustych butelek wchłoną żal
sprzedanej działki

a do mnie już jadą tamte konie sprzed lat
siwki bułanki kasztanki
perspektywa czasuze starych obrazów
na których zapomniany malarz
zostawił ślad świata
i odszedł


Jak zwykle musiałam trochę pomajstrować ;)
Pozdrawiam :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Andrzej P. Zajączkowski  lubię Heine'go, i tą balladę tylko nie wiem czy tam on się żali, wiem że zrobiłeś to dla rymu- żali- kochali   Es klingt so süß, es klingt so trüb!- (brzmi tak słodko, brzmi tak smutno!)   to trochę zmienia sens-                
    • Już zajęte łomotaniem I kołatka tu się kłania A naprawdę trochę lania Czyli manta jak kto woli Nie mów że cię głowa boli Nie chce więcej słyszeć tego Wciry to najlepszym jest dla niego Omotanie też ciekawe Jednak wolę "te" stukanie Łomotania bicie się dobija Słyszę tylko zostaw kija Nie zawracaj Wisły nim Bo zaburzysz mi w tym rym I nie będę mógł nic zrobić Gdy zostanie tylko jedna Jak ten kotlet w ramki obić        
    • „Błękitne ptaki czerwieni”   I znowuż frunę jak ten ptak, — błękitne ptaki czerwieni! Z mojego umysłu prawrak kolorem świateł się mieni.   Ptaki słońca, ptaki ziemi, z biało-zamglonych, wąskich przejść, wiodą nad drgami wszemi korytarzem bez żadnych wejść.   Czas przychodzi, czas przechodzi, dziś jest, a jutro go nie ma. Zawsze ten koniec nadchodzi, czy potrzeba, czy nie trzeba.   Opłakać i pożałować, westchnienia myśli wspomnieniem, w czoło można pocałować pożegnanie z ukojeniem.   Lot kończy się wraz z ptakami, lądujesz i ty tym razem, wyruszasz dalej szlakami, malowanym twym obrazem.   Obrazem, który gdzieś utknął, nie wiedzieć jak i dlaczego. Błękitno-czerwone płótno rozważań siebie samego.   Błękitne ptaki czerwieni zawrócą, zabiorą ciebie. Twój los ci się tak odmieni, gdy wezmą cię tam — do siebie.   Leszek Piotr Laskowski  
    • @obywatel dualizm ciała i duży możliwym jest. Bo można kochać miłością siostrzaną i można kochać miłością cielesną, my tak możemy- my ludzie.   Czy ty wiesz, co to jest przyjaźń? – zapytał. – Tak – odrzekała Cyganka. – To kiedy się jest siostrą i bratem, to dwie dusze, co się dotykają nie zlewając się, to dwa palce u jednej ręki. – A miłość? – zapytał. – A miłość?... – odpowiedziała Cyganka, a całe jej ciało zadrżało, a twarz jej rozbłysła dziwnym blaskiem. – To być dwojgiem, co się w jedno zlewają. To mężczyzna i kobieta stopieni w jednego anioła. To niebo!   (W. Hugo)
    • @Robert Witold Gorzkowski od tytułu ( nawiązujący do poematu J. Słowackiego- jako odpowiedź dla A. Mickiewicza na "Księgi narodu polskiego")   Pesymistyczna prognoza dla nas, zarówno u Słowackiego jak i u Ciebie.   sarkofag zamknięty rycerz w zbroi darzy ludzki świat zamykam kur zapiał trzy razy.   Nieuchronnie zbliżamy się do katastrofy- ta moralna(wartości) to już chyba jest.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...