Tramwaj z dedykacją

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasem pięknie było by aby w życiu było jak w kinie ale uspokajam wiersz nie jest o tym a w każdym razie nie tylko o tym.
Pozdrawiam

[Fagot]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jestem pod dużym wrażeniem analizy mojego wiersza i niezwykle miło zaskoczonym. Od razu rozszyfrowane zostało moje zamiłowanie do filozofii zwłaszcza tej egzystencjalnej mimo, że punktem wyjścia było odwołanie do sztuki i filmu „Tramwaj zwany pożądaniem”. Tak, jeśli u podstaw danej konstrukcji leży fałszywe założenie to cała konstrukcja nie ma sensu czyli nie istnieje a jednak w tym przypadku coś się z tym PL dzieje, to wyobrażenie jakie go otacza dla niego jest realne i tu dróg dochodzenia do prawdy może być wiele łącznie z tym, że założenie o wyobrażeniu może być fałszywe, choć to już jest temat dla bardzo dociekliwych :-) Sublimacja jest oczywiście zapożyczona z psychologii ale to nie wyklucza innych, wspomnianych prze Ciebie, możliwości. Nie ukrywam, że składając tych parę linijek najbardziej myślałem o Kancie czyli idealizm krytyczny lub jak go nazwałeś transcendentalny ale, choć nie wiem czy się to udało, starałem się nie zamykać innych możliwości. Co do trzeciej strofy to prawda czysta metafizyka lub nawet „sielanka”, jednak to jest tak naprawdę bardzo życiowe choć można by podchodzić do tego filozoficznie to wystarczy popatrzeć jak czasem życie rozczarowuje każdego z nas tworząc naturalny „dysonans” między tym co zakładamy a tym co otrzymujemy i czasami nawet nie w tym rzecz, że to co nas spotkało jest gorsze ale wystarczy, że jest inne od założeń. A czy PL nie osiągną niczego wartościowego? Zostanie to już jego słodką tajemnicą choć tak naprawdę nie jest to najistotniejsze.
Bardzo cieszy mnie też, że zabieg z PAMIĘTAJ ! przypadł do gustu – miał to być taki swoisty dzwonek budzika.
Dzięki za analizę i cieszy mnie, że wiersz się spodobał. Zapraszam ponownie
Pozdrawiam