Ucieczka przed rzeczywistością

[Poskromiciel_Piura]

Wódka była mym ukojeniem
piłem rano, piłem w nocy
była moim przyjacielem
nie sypiałem trzy dni z rzędu
flaszka flaszkę poganiała
raz połówka, raz dwa litry
piłem o zmierzchu, piłem o świcie
nie wiedziałem co to życie
w końcu ktoś mi wskazał drogę
rzekł- "nie przejmuj się, pomogę..."
nie wierzyłem, piłem dalej
jednak wódka zbrzydła nagle
czy to był mój anioł stróż?
wbił mi w serce niebiański nóż?
ujrzał z góry męki me?
że pomocy potrzebuję?
wyzdrowiałem, tak sądziłem...
lecz niestety...tylko śniłem...

[Antoni Slawbicki]

koszmarek - mówiąc oględnie

[LadyC]

Radzę wytrzeźwieć zanim się Pan za pisanie weźmiesz
Niektórym służą używki
Nie wszystkim ;)))

[Ewel K]

Oj tutaj nie służyły i nie służą:) Może odłóż piórko, niech dojrzeje.
pozdrawiam

[nervous]

Jeden z nielicznych wierszy w których widać prawdziwe emocje i to,że akurat Poskromiciel Piura faktycznie przez to przeszedł i pragnął to opisać a nie...tak jak co poniektórzy piszą o miłości nie zaznając jej podczas swojego krótkiego 14/15 czy 16 letniego życia;] wielki plus człowieku.a na koniec taka uniwersalna prawda....człowiek to taka istota,że napić się czasami musi. pzdr

[Poskromiciel_Piura]

Spojrzałem teraz trzeźwym okiem na moje dzieło i musze przyznać że wiele mu brakuje do doskonałości :)

[bestia be]

ale napisałeś zycie zawarte w wierszu, a to duzy plus.Niejednego życie jest uwikłane w alkoholu, a pióra nie odkładaj

pozdrawiam

bestia