Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na dnie pamięci
dom z odrapanym tynkiem
Oparta o mur drewniana hulajnoga
Na ławeczce ojciec
z gazetą w ręku
W rozklekotanym wózku
mały brat śni
o kocie w butach
Dziewczynka w wytartym fartuszku
ceruje dziury w pamięci
W sadzie pod starą jabłonką
młodsza siostra
szuka zgubionego klucza
do przyszłości
Na skraju lasu
gromada chłopców
kopie piłkę nożną
marząc o prawdziwym boisku




[sub]Tekst był edytowany przez Regina Koch dnia 02-08-2004 11:05.[/sub]

Opublikowano

Witam Panią,

taki sobie obrazek - niby nic - opis - jednak zatrzymuje uwagę - ma klimat - i coś.
Wszystko "gra" - poza pointą - "kopanie" (w domyśle - jak piłkę) marzeń - to jest niezbyt udane (przez konotacje słowa: kopać). Może zechce Pani coś wymyślić?
pzdr. bezet

Opublikowano

no jak dla mnie to jedynie to kopanie marzeń o boisku jest tu udane :), a reszta to czysty opis, ledwo buduje atmosferę, a naprawdę szkoda, bo obrazek ładny, ale to tylko obrazek, taki na ścianę, nic więcej, rozumie, żeby to w prozie było....ale tu?
ale cóż, to moje odczucia :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

jak najbardziej prawidziwe obrazy...chyba każdemu z nas przemykają w sercu..gratuluje pomysłu niby opis..ale jaki prawdziwy...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Niezwykły dramatyzm opisu, który zawłada otoczeniem podmiotu lirycznego i umysłem czytelnika.   Ber, nie czytałem jeszcze Twojego wiersza z takim ładunkiem emocjonalnym. Poraża i budzi mój szacunek dla prawdy, która musi za nim stać...   Ta wizja przypomina postać Meduzy z Owidiuszowej "Gorgony", kapłanki świątynnej skrzywdzonej przez Posejdona, a dodatkowo niesprawiedliwie ukaranej przez Atenę.
    • @viola arvensis bardzo dziękuję;)
    • Stawiły się wskutek wezwania na jedną godzinę z okładem.   Ze stateczną żoną kuczera — ta, której mężem był imć stangret.   Pani Kuczerowa, w domyśle — małżonka wozaka — dostawcy.   Forszpana, wiadomo zaś, widzą wieczorem w liberii przy pracy.   Jak sprostać, obydwóm dogodzić, gdy obiad uwarzyć im trzeba?   Szychty wciąż o innych dlań porach, a po nich furmanią i nieraz.   Połączyła je okoliczność, mimo tychże tu oboczności  —   nasamprzód dla koników owies, a łatwiej dwóm ubić coś z ceny.   Pani kuczerowa — z okładem, a żona stangreta — przed piątą.   A wieczór potoczył się dalej, po kocich łbach stukał i kląskał.               ********************************************   * Wio, koniku, a jak się postarasz Na kolację zajedziemy akurat Tobie owsa nasypiemy zaraz A ja z miski smaczną zupę będę jadł Julian Sztatler - Wio koniku Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/julian-sztatler/wio-koniku            
    • @Berenika97 trochę tak jak w prawdziwej gorączce...  Ale widzę tu i drugie I trzecie dno. Zasadniczo zawsze daleko zaglądam i cieszę sie gdy w wierszu jest taka możliwość. Pzdr.
    • Dziękuję @Poet Ka @Posem @APM @piąteprzezdziesiąte @JWF :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...