Monolit

[JimMo]

My wszyscy niewolnicy,
samych siebie.

I nie tylko.

My na swe życzenie niewolnicy

by bez grzechu.

my głupi na wezwanie każde

tak, my głupi.

my jednostajni i nijacy

my, zakonnicy i żebracy.

my tworzymy tą machine

my robaki, plugawe świnie!

by utonąć w wielkim gnoju
pod powierzchnią jego tonąć.

Dziś, już krok od tego by,

niespokojne niebo,
niespokojne piekło,
niespokojne dusze.

stworzyły jedno.

Amen.

[bestia be]

Teraz to mistrzowski artyzm pisarstwa chylę czoło

pozdrawiam

bestia

[Judyt]

JimMo tekst jest b. wartościowy ale zastanawia się
czy by bo nie skupić bardziej; to jest zdaje się
nawołuje Autor o jedność chrześcijan
:)ciepłoniaście

[Baba_Izba]

Nie wypowiadam się o treści, bo nie bardzo zrozumiałam,
forma do dopracowania: za dużo powtórzeń
(np.osiem razy "nie"), nie ładnie "swe",

"my robaki, plugawe świnie!

by utonąć w wielkim gnoju
pod powierzchnią jego tonąć.

Dziś, już krok od tego by,"
Potem trzy razy "niespokojne".
Nie, przepraszam, ale w takim układzie, wiersz ten nie jest
dla mnie strawny.
Pozdrawiam
- baba

[JimMo]

Dziękuję, za wszystkie komentarze zwłaszcza za komentarz od "Baba Izba", gdyż lubię kiedy ktoś odnosi się krytycznie do tego, co piszę, dzięki to dodaje mi siły, żeby nadal pracować nad warsztatem!:)

[Julia Valentine]

Oj, coś mi się zdaje, że powinno być "tę machinę" --> takich błędów lepiej nie popełniać.
Po kropce zwyczajowo jest wielka litera - myślę, że warto się tego trzymać, skoro stosujesz także przecinki.

Całość sprawia wrażenie zbyt patetycznej i słabej. Jestem zdecydowanie "na nie". Nie podoba mi się.


Serdeczności
/JV