Przemyślenia samotnego spaceru

[Niemy Krzyk.]

Otulona płaszczem nocy -idę.
Potargana myślami niezupełnymi
tęsknotą wybiórczą.
Idę.
Dokąd zmierzam- nie wiem.
Bezcelowość życia to jak bolesna choroba
w pewnym momencie dopada każdego.
Intelektualna menopauza.

Zasypiasz..
Dno serca przestaje drgać, boisz się każdego oddechu
bo boli.
Myśl o tym że nie wiesz gdzie zmierzasz- boli.
Myśl o tym że jesteś sam – boli.
Myśl o tym że życie Ci przecieka...boli.
Zatrzymaj życie.
Bierz garściami dając.
I uśmiech i dobro i miłość.
Obudź się – to Twój czas.
Twoja wiek. Twoja era.
Zacznij od nowa
póki nie jest za późno.
Bo noc może być długa.
Noc była za długa.
Polarna.
Czas na piękny poranek.

[Judyt]

mm ...no to aby dobrze prowadził ten spacer
:)ciepłoniaście

[teresa943]

zamysł dobry, ale zbyt wiele słów...przegadane...warto by zmixować i zostawić sedno, a będzie dobry wiersz...pozdrawiam :)))

[Niemy Krzyk.]

Dziękuję za słowa krytyki i pochwały, cały czas nad sobą pracuję;)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niemy Krzyk!
To fajnie...głowa do góry..."nie święci garnki lepią" :)
pracuj i tak trzymaj! :)

[Niemy Krzyk.]

"nie święci garnki lepią" - otóż to:)

[złamane skrzydło]

W życiu są dwa rodzaje dni:
-jeden dla CIEBIE
-jeden przeciw TOBIE
Gdy nastaje dzień dla Ciebie
Daj się ponieść szczęściu
Gdy nastaje dzień przeciw Tobie
Znieś go cierpliwie.

pozdrawiam

[Niemy Krzyk.]

Niczym carpe diem, Złamane Skrzydło-piękne i mądre słowa.:)