Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

z czego się pani nabija
doprawdy nie rozumiem
czy warto pęknąć ze śmiechu
tak dla zabawy
dla żartu niesmacznego

bo herbata ze szczyptą soli
pragnienie wzmocniła
jeszcze natrętniejsze
myśli o pani
kipią namiętnie

zapraszam panią na wycieczkę
do Wieliczki

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Może lepiej bezmyślne kipienie myśli niż bezmyślne myślenie, chociaż w takich stanach wszystko możliwe. Pozdr.


"...chociaż w takich stanach wszystko możliwe" - hahaha, rozbawiłaś mnie doprawdy :)
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Na liniach czasu   Interesujące zestawienie obfitości ("lato obrodziło") z pustką ("bezowocnie"). Wiersz pokazuje, że nadmiar słodkich gestów bez treści może być równie szkodliwy, co ich brak. Zmysłowy wiersz, ale z posmakiem gorzko-słodkim z pięknymi obrazami.
    • @Stracony   Niezwykłe przejście od bezkresu wszechświata do jednego, bardzo intymnego pytania na końcu. Cała ta kosmiczna skala - wymieranie, gwiezdny pył, Stworzenie czy przypadek -w gruncie rzeczy prowadzi do najprostszego i najtrudniejszego pytania- dlaczego jestem sam. To bardzo mocny , filozoficzny wiersz.
    • @Fatalne_przemyślenia   Ten wiersz to cała podróż - od beztroski, przez upadek, po naukę budowania czegoś nowego z tego, co zostało. Obraz tratwy sklejonej z gałęzi, które kiedyś raniły, jest bardzo silny. Piękna metafora akceptacji i wewnętrznej siły.
    • @Czarek Płatak   To bardzo dobry, gęsty od znaczeń tekst. Świetnie poprowadziłeś tę "transakcyjną" klamrę - od monety w ustach (z jej wiadomym, mitycznym ciężarem), przez paragon, aż po genialną w swojej wieloznaczności puentę z "resztą". Intryguje -  zwłaszcza obraz dłoni, której przyzwyczajenie się do braku "zabiera rok". A "Reszta przestaje wracać" brzmi jak ostateczne zamknięcie drzwi. Świetna poezja! Pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur   Zabawne i pomysłowe!    A ja w to wierzę, mówiąc szczerze, że w Maku w Makowie są same jeże! Zamówią McJabłko, zjeżą się srodze, i wrócą do Jeżowa po nowej drodze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...