Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

znów rozmawiam z tobą
sam będąc
widzę uśmiech w świerkach
i ścieżki we mgle wciąż
odpowiadają tak samo
jak

twoje promienne niezapominajki
subtelne i niegrzeczne marzenia
przysiadły na naszych skroniach
poziomki w cieniu paproci
po szarych kątach

czasem
w chodnikowym tłumie
blade lico i usta w snach
obok siebie idziemy parkiem
a drzewa takie białe

czy wiesz
ile razy zanim poszedłem spać
szukałem brakującego elementu
naszych puzzli obecnych
i tych ostatnich

układam z uporem

Opublikowano

Zbyszku!
Bardzo ładny wzruszający wiersz.
Wg mnie wyraża ogromną tęsknotę Peela za ukochaną osobą.
Pojawia się w sanach, rozmawia z nią i jednocześnie
wyczuwa się jakąś bezradność (trudności) wobec faktu,
że Ona wciąż daleko

czy wiesz
ile razy zanim poszedłem spać
szukałem brakującego elementu
naszych puzzli obecnych
i tych ostatnich

układam z uporem


Optymistycznie brzmi to zakończenie.
Jak widać, Peel nie ppoddaje się, nie rezygnuje...
stara się znaleźć pozytywne rozwiazanie.
Musi to być wielka miłość, skoro tyle
determinacji...
Bardzo mi się podoba klimat: ciepło, czułość i liryzm.

Serdecznie pozdrawiam :))))
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Annie Nie bądźmy od razu zbyt ostrzy. Trzeba zrozumieć, że to jest proces. Osoby, które tak robią powoli uzależniają się od dopaminy, którą dostarczają lajki i szczery podziw tłumów. Nie zaczynają od esejów. Wchodzą w to z samotności, z niedocenienia, niezaspokojonych ambicji, z bezkarności... Tracą kontrolę nad tym i płyną jak gwiazdy rocka na rękach wyznawców... Jak Michael Stipe w teledysku do Drive.
    • @Proszalny... zgodzę się, o bukszpanie ogrodowym pogawędzić można... :)   @Berenika97... Twoje komentarze, to analiza niemal każdego słowa, celna i konkretna, i za ten trud wielkie dzięki. Gdy jest się bardzo długo w jednym miejscu, można co nieco zaobserwować, pomimo dłuższych przerw. Co do niuansów - bukszpan - dwa w jednym - pasował mi i dobrze czytasz. Jego chłód czasem potrzebny, ale tutaj na orgu, po co to nam.  Mój "wymyślnik"... za_nie_uważy.. to może bardziej, że ktoś jest ..za.. lub.. nie, bo ma uwagi,   a słowa i tak "nie uważy" pomiędzy. Komentarze są fajne, to "nasza rozmowa"...  a punkciki, cóż, także korzystam, nie da się być wszędzie. Imię Kalina po to, żeby mieć.. linie.. a... być albo nie być... :) co by się tu nie działo, każdy z nas ma własny tor życia, żeby na końcu. Natomiast otwarta, kulturalna krytyka może zbudować "mostek" do poprawienia się.       @huzarc... skondensowany trafiony komentarz mi zostawiłeś, cieszę się z niego bardzo. Dziękuję.  
    • @Berenika97 , ja nie mam odpowiednich słów wdzięczności i podziwu. To jak Ty rozmawiasz z tekstem, jakimi ścieżkami podążasz, gdzie on Cię i Ty go   prowadzisz - to jest coś absolutnie fenomenalnego. Mieć Taką Czytelniczkę to honor. @Annie Bardzo zdolny ten czat ;)
    • nie trzeba czytać wierszy bo czat cię w tym wyręczy  robisz tylko kopiuj wklej  - wypluwa cały esej
    • Wiersz-rozmowa, może wewnętrzne rozważania? Pytania, które warto zadawać, sobie też. Pozdrawiam w Dniu Poezji :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...